Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Mensen

Balans

15 november 2012 | 120w | Boogje | 0 |

Het thema dystopie verstopt mijn brein. Roept “stop!” in mijn zorgvuldig opgebouwde denkraam. Verstoord mijn vibraties.
Ik moet! Niet meer “ik wil, ik zal, ooit…”.
Het moet! Nu!
Dit is zwaar kwellend en bijkans onleefbaar. Een vurige dwingende hel.
Beelden, woorden, zinnen, mensen en gesprekken vertroebelen mijn blik op de realiteit. Bewegen voor mijn ogen. Alsof ik door een viewmaster kijk. Scene voor scene borrelen ze omhoog voor mijn geest. Bijbehorende geuren en geluiden. Overweldigend!
Dystopie als katalysator voor mijn utopie: duistere verhalen vertellen. Zodat jij weet dat het zo slecht nog niet is.
Geef mij jouw zon en witte papier. Ik verduister beide met mijn verhaal. En laat mij het euforisch verzengende licht van mijn utopie over jullie schijnen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Boogje of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »