Het thema dystopie verstopt mijn brein. Roept “stop!” in mijn zorgvuldig opgebouwde denkraam. Verstoord mijn vibraties.
Ik moet! Niet meer “ik wil, ik zal, ooit…”.
Het moet! Nu!
Dit is zwaar kwellend en bijkans onleefbaar. Een vurige dwingende hel.
Beelden, woorden, zinnen, mensen en gesprekken vertroebelen mijn blik op de realiteit. Bewegen voor mijn ogen. Alsof ik door een viewmaster kijk. Scene voor scene borrelen ze omhoog voor mijn geest. Bijbehorende geuren en geluiden. Overweldigend!
Dystopie als katalysator voor mijn utopie: duistere verhalen vertellen. Zodat jij weet dat het zo slecht nog niet is.
Geef mij jouw zon en witte papier. Ik verduister beide met mijn verhaal. En laat mij het euforisch verzengende licht van mijn utopie over jullie schijnen.
« Kerst 2012
Stad »
« Kerst 2012 Stad »
Communicatie, Fictie, Mensen
Balans
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Boogje of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Kerst 2012 Stad »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk! Al is dit stukje (lijkt mij) toch meer het brainstormen voor een dystopie dan de de dystopie zelf… 😉
Dank! En misschien heb je wel een beetje gelijk. 😉