0
Kommaneukers, dat zijn ze. Een paar ton meer of minder. Optellen en aftrekken: hij wordt er niet warm of koud van. Hij goochelt graag met poen. Hij blaast in zijn handen en laat zijn adem ontsnappen door zijn gespreide vingers. In de eerste klas coupé is het rustig. Goddank blijft […]
Column
Eerste klas
Communicatie, Familie, Mensen
Hogere wiskunde
Het was een vreemd gegeven dat ze zo slecht was in wiskunde en algebra. Met X en Y kon ze helemaal niks, dat was frustrerend, want dat lag aan de basis van alles, begreep ze. Afijn, er waren ook wel dingen goed gegaan, zoals haar eerste zwemwedstrijd, toen was ze […]
Column, Liefde, Mensen
Stevig balen
Ik was er al een tijd helemaal kapot van. Het nieuws dat ons allemaal bezighoudt. Ik woelde er van in mijn slaap en werd vaak onrustig wakker. Dat prille geluk dat ineens in rook opging, die oprechte liefde die werd gesmoord. Hoe was het toch mogelijk, Rafael en Sylvie uit […]
Communicatie
Pechvogel (Sophia 4)
“Mam? Ik heb het cryptogram af, maar ik snap één ding niet: wat heeft pantoffel met tegenslag te maken?” “Moet dat met elkaar te maken hebben?” “Ja, het thema van de puzzel is ‘Tegenslag’. Ik heb alle woorden gevonden, ook het woord dat je krijgt wanneer je de letters van […]
Fictie, Poëzie
Druk
Misschien dat ik wat veel vergat Maar daar staat tegenover dat heel veel van de dingen die ik wist Ik helemaal nooit heb willen weten Een blanco pagina in mijn hoofd bleef nooit lang onbeschreven en alle woorden die ik verder nog over leek te hebben Nestelden zich ergens in […]
Communicatie
Klein en koud
Winter. Ik ben tien jaar en ga schaatsen op een grote vijver, op 2 kilometer afstand van ons huis. Ik ga alleen, natuurlijk, dat is stoer. Friese doorlopertjes mee, handschoentjes, mutsje. De doorlopertjes hadden een wirwar aan vetertjes, touwtjes. Maar ik kreeg ze vast! Als een huis, met dubbele strikken. […]
Fictie, Mensen, Poëzie
Domme pech en kleine letters
“Och,” sprak hij wat onverschillig je zou het immers ook gewoonweg domme pech kunnen noemen Dat hij zijn auto tegen het ochtendgloren met een dronken kop in de gracht parkeerde Daarbij zijn hond meenam maar zijn nieuwe vrouw vergat Die niet alleen zijn huissleutel maar ook gloednieuwe mobiel In haar […]
Liefde, Poëzie
Gelukspoppetje
Een raar soort traagheid plakt aan mijn vingers als ik het papier open maak niet dat ik bang ben voor de inhoud of ondankbaar door de gever Maar iets houdt mij tegen om gehaast het papier in een kleurige bal op de grond te gooien me te vergapen aan dat […]
Liefde, Maatschappij, Mensen
Gevangenis
‘Je bent mooi. Zo ongelooflijk mooi.’ Ik streel haar haar. ‘Ik hou van je. Dat weet je toch? Ik hou zoveel van je.’ Ze knikt. Ik strijk haar haar opzij, maar opeens trekt ze haar hoofd weg. Ze maakt een geluid alsof ze pijn heeft. Er zit een snee in […]
Column
Spijtig spijtig spijtig
Iedere keer als Hans Spekman iets vertelde over wat hem zoal werd toegewenst, werd ons een close-up voorgeschoteld van, een grieperig uitziende, Leon de Winter. Alsof Leon alle ziektes had die Spekman werden toegewenst. Ik voelde me een beetje slaperig worden. Toen Leon aan de beurt was om iets te […]
Column, Familie, Liefde
Ik wil niet meer?
Hoeveel tegenslag kun je verdragen? Hoe diep en zwart moet die put zijn als je zeker weet dat je niet meer wilt? Dat je je tweeling van bijna 16 en je vrouw achterlaat op maandagochtend om half zeven met het vaste besluit om nooit meer thuis te komen? En hoe […]
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Doodstraf
Toen hij door de tralies uit de gevangenenauto keek, zag hij de woedende menigte. Mensen schopten, briesten en schreeuwden. Angst overviel hem. Vertrouwen in het systeem hield hem echter op de been.” Hier in Nederland geschiedt recht en ik heb niets te vrezen” dacht hij. Hij had het buurmeisje niet […]
Communicatie
What doesn’t kill you…
Mijn moeder zei altijd; ‘Tegenslag maakt je sterker.’ Nu hier, zittend op een smalle richel, zo’n zevenhonderd meter boven de grond, bang en verkleumd, probeer ik daar kracht uit te putten. Tegelijkertijd weet ik dat dit wel eens het einde zou kunnen zijn. De rode jas van Herman, waarvan ik […]
Fictie, Mensen
Bediend
“Natuurlijk mevrouw, nu meteen mevrouw”, onderdanig accepteer ik de orders van de zieke vrouwe Dorothea. “En haal die stomme grijns van je gezicht! Ik heb om absint gevraagd, niet die stomme uitdrukking op je gelaat.” Met een buiginkje haast ik me de slaapkamer uit. Eenmaal op de overloop grijns ik […]
Fictie, Maatschappij, Mensen
Op rekenen
Als ik mijn ogen open, blijf ik even heel stil liggen. De vlek op het plafond, de televisie aan mijn voeteneind, de stapel kleren op de kaptafel en de wekker, het zijn vertrouwde beelden. ‘Tegenslag op tegenslag,’ mompel ik voor me uit. Naast me ligt mijn vrouw. Roerloos. Ze ademt […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties