Ik stapte de kamer binnen en werd wat overdonderd door de feestelijke sfeer die er hing: mannen in witte smokings die sigaren rookten en vrouwen in prachtige galajurken, die lange ranke glazen gevuld met champagne in hun handen hielden. Een ober spoedde zich in mijn richting met een groot dienblad. Ik pakte gauw mijn eigen flute met bubbelwijn en liep richting het dichtstbijzijnde groepje mensen.
Een toost volgde. Maar zodra het eerste vreemde glas de mijne raakte, volgde er met de doffe tik die me deed verbazen een akelige stilte. Iedereen stond als aan de grond genageld en de muziek hield op. Ik keek mijn proost partner vragend aan. Kwam die doffe pok van zijn glas of van de mijne?

Verrassende slotzin.mooi.
Het is me niet duidelijk wat er aan de hand is. Ik hoop dat de schrijver het weet.
Na ‘verbazen’, mag een streepje of een ;.
Juist dat onduidelijke vind ik hier wel mooi, ik lijk een beeldend geschreven nachtmerrie in te stappen.
Even een terzijde over de slotzin. Moet het niet ‘van het zijne’ zijn, omdat het over ‘het glas’ gaat?
Ik vond de sfeer en het raadsel van die doffe pok
ook boeiend. Het stoort mij niet als er iets te puzzelen valt.
Ik denk dat Hadeke met die opmerking over ‘van het zijne’ gelijk heeft. Dat geldt dan óók voor ‘zodra het eerste vreemde glas de mijne raakte’.
@Lijmstok Leuk stuk! Zo hier en daar mag er wat mij betreft wel een komma geplaatst worden.