De bank had er een dik belegde boterham aan. Haar ex rekende zich rijk, nam een royale hypotheek en naderhand nog een hypothecair krediet op zijn overwaarde. Zijn appartement zou later genoeg euro’s opleveren.
Na dertien jaar krijgt hij de rekening. Zijn kransslagader is dichtgeslibd, maar hij is er op tijd bij. Pilletjes slikken en een pufje nemen. Moet ie wel acuut stoppen met roken.
Hij belt de uitslag aan haar door. Haar hart maakt buitelingen. Kent hij zijn verantwoordelijkheid niet? Als hij overlijdt, klopt de bank aan bij hun twee dochters. Die hebben een schamele boterham: Wajonguitkering. Hoe moet dat voor hen aanvoelen als ze zijn “erfenis” weigeren, zelfs geen voet over de drempel van zijn woning kunnen zetten?
« Mijn vriendin was jarig
Orchis »
« Mijn vriendin was jarig Orchis »
Familie, Maatschappij, Mensen
Het botert allang niet meer
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van GeertjePaaij of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Mijn vriendin was jarig Orchis »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Geertje, Goe geschreven maar wat mij betreft mist het wat levendigheid. Een dialoog of ik-vorm had het wat persoonlijker gemaakt.
@Geertje Vreemd dat ik dit stuk hartloos aantref.