0
Het is niet anders dus ik doe het er maar mee Soms vreselijk ongelukkig maar meestal wel tevree Een hand op m’n schouder een glimlach op m’n bil Een kus op m’n voorhoofd soms meer liefde dan ik wil Een beetje trillend staan mijn benen al een dag of wat […]
Familie, Liefde, Poëzie
Best tevreden
Communicatie, Fictie, Mensen
Man in regenjas
Vandaag loop ik door het bos aan de oever van de rivier. Vrouwen brengen mij het hoofd op hol. Ik voel de opwinding in mijn lijf zodra ik er één zien. Enige honderden meters van mij komt een jongedame aangelopen. Ze is bloedmooi. “Deze is van mij!”, spookt het door […]
Fictie, Mensen, Sport
Trainerspraat
“Je moet dan ook niet twijfelen,” zei de trainer “doorlopen en meteen afgeven die bal of schieten vanuit het midden. Maar je moet niet twijfelen. Je gaat te veel naar links of rechts en je loopt dan tegen een muur van verdedigers. Je wilt wel, maar je kunt dan niet. […]
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Zorgen
De honderdjarige dwingt bewondering en respect af door de rust die zij uitstraalt. De zilverwitte haren benadrukken haar hoge leeftijd. De jonge journaliste interviewt haar: “Hoe heeft u het zo lang kunnen volhouden?” Zij antwoordt: “Ik heb een leven lang gezorgd, maar ik heb mij weinig zorgen gemaakt. Snap je […]
Column
Rot op met je integriteit
Een cursus integriteit. Kunt u zich dat voorstellen? Blijkbaar is het zo ernstig gesteld met de VVD dat bestuurders van deze partij een dergelijke cursus krijgen aangeboden. Waar ze geleerd wordt dat liegen niet netjes is. Dat je niet van de belastingbetaler hoort te stelen. En andere duistere zaken waarmee […]
Communicatie
Kilroy
Op het rekencentrum heb ik vanaf mijn werkplek zicht op de computerzaal. Op dit moment is het verboden de computerzaal te betreden. Alleen de operator mag “op zaal”, omdat de salarisrun draait. Hij gaat lunchen. Ik zie dat hij de kortste weg naar het bedrijfsrestaurant kiest: de nooddeur aan de […]
Communicatie, Mensen
Motorduivel
De motorduivel stopte abrupt, vlak voor de kleine jongen. Het zand stoof op. Hij ontdeed zich van zijn harnas en zei dat hij alles kon met zijn wonderlijke voertuig op drie wielen. In ieder geval kon hij kleine jongens schrik aanjagen. Hij liep over het erf de keuken van de […]
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Politiek
De tocht
We praten niet, we luisteren naar de wind. Altijd maar die wind! geen idee waar die naartoe gaat. Nee, we stellen geen vragen maar blijven het herhalen: we zijn er bijna nog even doorgaan en het leed is geleden. Hoewel het zand brandt en het water op is…. Zien doen […]
Communicatie
De poort
De poort in de achtertuin had ik nooit op slot. Ik kreeg het ook niet voor elkaar. Het schuifje zat muurvast. Nu woon ik ook in een gebied waar criminaliteit nog een laag peil lijkt te hebben, dus ik zat er niet zo mee. Mijn achterdeur liet ik zelfs ook […]
Communicatie, Liefde
Kijk niet….
Hij wilde zo graag kijken. Maar dat zou zonde zijn. Zonde van al zijn ontberingen. Van zijn zoektocht en van zijn mooie spel. De duisterling had het duidelijk gezegd, de tranen nog in zijn ogen van ontroering:’Gaat heen en zij zal u volgen. Maar kijk niet achterom!! Want dan zal […]
Column
Foutenfestival
“Normen en waarden” schreef ik niet zelf. Onlangs gaf ik een werkgroepje opdracht gebaseerd op mijn stukjes alhier een pastiche te schrijven: een stukje in identieke stijl. Echter, gelardeerd met taal- en stijlfouten. Ik schetste een summiere verhaallijn. Een studente leverde fraai werk af. Een goedgelijkende pastiche met intelligente fouten. […]
Cultuur, Maatschappij, Mensen
Vreemd Volluk
Hoewel onze voordeur maar sporadisch gebruikt werd, schrobde mijn moeder elke week het straatje bij de voordeur en poetste ze de koperen trekbel. Bekenden kwamen achterom en kondigden zich aan met een simpel: ‘Volluk’. Zo ging dat op onze boerderij. De enkele keer dat de luide galm van de bel […]
Fictie, Mensen
Eenmaal voor om
Wij woonden in een rijtjeshuis met achter in de tuin een brede schuur, zodat je altijd een sleutel nodig had om in de schuur te komen en via de tuin door de achterdeur naar binnen te gaan. Zo niet bij mijn schoonouders. De eerste keer belde ik, keurig opgevoed, bij […]
Communicatie
Weemoed
In het dorp kende iedereen iedereen. Uit elke brievenbus in de voordeuren hing een touwtje. Niet dat die vaak werden gebruikt, want het was de gewoonte dat je achterom ging. Het touwtje was meer voor mensen als de postbode. Als er niemand thuis was kon een eventueel pakje toch afgeleverd […]
Communicatie, Familie, Maatschappij, Mensen
Engerd
Een Maandagavond, 1976. Het is al laat. Vanwege het ontbreken van telefoon bij ons kan ik het thuisfront niet bereiken. Als jonge, onervaren vrijwilligster laat je een dronken, suïcidale cliënte niet zomaar alleen. Ten einde raad vraag ik een buurvrouw de dokter te waarschuwen. Omstreeks middernacht fiets ik eindelijk naar […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties