Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen, Politiek

De tocht

21 mei 2013 | 120w | Michiel van Driel | 2 |

We praten niet, we luisteren naar de wind. Altijd maar die wind! geen idee waar die naartoe gaat. Nee, we stellen geen vragen maar blijven het herhalen: we zijn er bijna nog even doorgaan en het leed is geleden. Hoewel het zand brandt en het water op is…. Zien doen we al dagen niet meer dus lopen we op ons gevoel zoals in een kudde. Ja, een kudde zijn wij en we zullen doorgaan totdat we niet meer kunnen. De dagen verstrijken en nog steeds lopen we, zij het misschien wat langzamer. Er moet nu snel wat gebeuren, dat voelen we maar wij zullen doorgaan totdat we niet meer kunnen immers: De meesten zijn met velen, een enkeling slechts alleen!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Michiel van Driel of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »