We praten niet, we luisteren naar de wind. Altijd maar die wind! geen idee waar die naartoe gaat. Nee, we stellen geen vragen maar blijven het herhalen: we zijn er bijna nog even doorgaan en het leed is geleden. Hoewel het zand brandt en het water op is…. Zien doen we al dagen niet meer dus lopen we op ons gevoel zoals in een kudde. Ja, een kudde zijn wij en we zullen doorgaan totdat we niet meer kunnen. De dagen verstrijken en nog steeds lopen we, zij het misschien wat langzamer. Er moet nu snel wat gebeuren, dat voelen we maar wij zullen doorgaan totdat we niet meer kunnen immers: De meesten zijn met velen, een enkeling slechts alleen!

Michiel, een barre tocht.
Je zou af en toe op een nieuwe regel mogen beginnen. Ook je interpunctie zou nog wat aandacht mogen krijgen.
Het verhaal heeft potentie, dus krijg je van mij de waardering. Het is waar wat Desiree schrijft. Minstens een nieuwe alinea: “de dagen verstrijken…”
Witregels ertussen maken het nog boeiender
Dank jullie voor jullie reactie. Het is allemaal waar wat jullie zeggen, maar qua opmaak kan ik het niet veranderen want dit kan pas als ik mezelf registreer als schrijver. Tot dan wordt de opmaak verzorgd door de redeactie van 120w.nl
@Michiel Je hebt hier meer dan 30 stukken staan, dus de status van veelschrijver heb je inmiddels wel verdiend. Wanneer je contact opneemt met DeFrank kan dat vast wel geregeld worden. Dan kun je je eigen stukken aanpassen. Ik zeg: “Laat een ander niet opknappen wat je zelf doen kunt”.