Schrijf mee!
« »

Communicatie, Familie, Maatschappij, Mensen

Engerd

20 mei 2013 | 120w | Gerda Hulsebos | 8 |

Een Maandagavond, 1976.
Het is al laat. Vanwege het ontbreken van telefoon bij ons kan ik het thuisfront niet bereiken.
Als jonge, onervaren vrijwilligster laat je een dronken, suïcidale cliënte niet zomaar alleen. Ten einde raad vraag ik een buurvrouw de dokter te waarschuwen. Omstreeks middernacht fiets ik eindelijk naar huis. Plotseling zie ik iemand bij een straatlantaarn staan. Trenchcoat, hoed, grimmig gezicht door licht-en schaduwspel. Net als ik voorbijfiets roept de engerd iets. Ik schrik me wezenloos. Met het hart in de keel sprint ik ervandoor. Ik kijk snel even achterom. Oh jee, de man komt me achterna! Pas als hij naast me fietst blijkt de engerd mijn eigen man te zijn. Doodongerust heeft mijn ‘Sherlock Holmes’ mij opgespoord.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gerda Hulsebos of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »