Hoewel onze voordeur maar sporadisch gebruikt werd, schrobde mijn moeder elke week het straatje bij de voordeur en poetste ze de koperen trekbel. Bekenden kwamen achterom en kondigden zich aan met een simpel: ‘Volluk’. Zo ging dat op onze boerderij. De enkele keer dat de luide galm van de bel door het huis schalde was een bijzonderheid. Hoog bezoek of…
Die middag was ik alleen thuis. Ik verstopte me achter de bank; ik durfde het risico niet te nemen. Met kloppend hart en ingehouden adem luisterde ik totdat de echo was weggestorven. Voorzichtig verliet ik mijn schuilplaats en sloop naar de voordeur. Door het raampje kon ik hen nog zien lopen met hun aktetassen. Op de mat lag ‘De Wachttoren’.
Leuk stukje, Irma.
Leuk Irma. Eerlijk gezegd moest ik de Wachttoren even opzoeken, maar het was inderdaad wat ik verwachtte na lezen van jouw stukje 🙂
Kijk nog even naar deze zin:
‘De keren dat de luide galm van de bel door het huis schalde was een bijzonderheid’
De keren is meervoud, was is enkelvoud.
@irma Heel herkenbaar. Bij mij verschijnt vergelijkbaar volk nog steeds.
ðŸ™
@Inge je hebt gelijk, ik pas het aan. Bedankt voor de reacties @Ger, Gerda en Inge
@Irma en Inge, de verandering is geen verbetering. Zoals het er nu staat: “De keer dat de luide galm van de bel door het huis schalde was een bijzonderheid”, is er ooit één keer gebeld.
In de zin “De keren dat de luide galm van de bel door het huis schalde was een bijzonderheid” is ‘de keren’ niet het onderwerp van de zin. Dat is ‘de luide galm van de bel’, en dat staat, net als ‘was’ in het enkelvoud.
In de eerste zin ontbreekt het woord ‘ze’ na ‘poetste’.
Leuk verhaal, met plezier gelezen
@Ineke en Inge, ik heb me idd in het onderwerp vergist. Het liep niet lekker. Ik twijfelde eerst zelfs nog om er ‘waren’ van te maken, maar dat klonk helemaal niet goed. Ik zet het dus maar weer terug; goed taallesje #dankje (ook voor de reactie en de tweet)
Ik ga nog even lastig doen 🙂 Ik geloof toch echt dat in deze zin
‘De keren dat de luide galm van de bel door het huis schalde was een bijzonderheid.’
het onderwerp ‘de keren’ is.
Vergelijk bijvoorbeeld met:
‘de keren dat hij langskwam waren op 1 hand te tellen.’
Volgens mij moet het waren zijn, en ‘een bijzonderheid’ kan dan ook niet, omdat dat enkelvoud is. Dus dan zoiets:
‘De keren dat de luide galm van de bel door het huis schalde waren uitzonderingen.’
Of gewoon zoiets:
‘De enkele keer dat de luide galm van de bel door het huis schalde was een bijzonderheid.’
Het blijft een lastige zin! Leuk dat jullie met me meedenken. Ik vind de laatste zin van Inge een goede suggestie. Ik hoop zo tot ieders tevredenheid 🙂
En nu is je stukje 121 woorden lang!
@Inge In de zin: de keren dat hij langskwam waren op 1 hand te tellen, is hij het onderwerp. Waren moet is zijn.
Niet de keren kwamen langs, maar hij. Dat zou van de keren het meewerkend voorwerp maken. Het komt vaker voor dat het meewerkend voorwerp het onderwerp lijkt te zijn.
Vergelijk: Honderden werknemers zullen het brood uit de mond gestoten worden.
Hier is het brood het onderwerp en zullen moet dan zal zijn.
Het lijkt een trend te zijn dat het meewerkend voorwerp als onderwerp dient doet. Taal leeft en beweegt dus de kans is aanwezig dat in de toekomst het meewerkend voorwerp dienst kan doen als onderwerp en daarmee enkel- of meervoud zal bepalen.
O nou, zeg, dat had ik niet gezien; 121 woorden op de site van 120W. Dat kan niet!
🙂