0
Hoor je dat… Hoor je ze ook? Ik hoor ze al maanden Ze doen het nog steeds En al jaren Maar ik hoor ze pas echt sinds een maand of zeven Daarvoor was het niet meer dan onderdeel van Gezoem. Geloei. Een vaststaand gegeven Voel je ze… Voel je ze […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie
Nieuwe schoenen
Ik wil niet de reden zijn dat je hem verlaat Ik wil alleen die jongen zijn waar je helemaal voor gaat Ik ben absoluut niet alles wat je in hem mist Ik heb mijn fouten en gebreken als je dat eens wist… Hou van mij om wie ik ben Niet […]
-
Cultuur, Poëzie
Titel
Nieuwjaar, Octaafdag van Kerstmis -de enige zondagmorgen van het jaar in Noordwijk waarop rust heerst. Geen wandelaars, geen renners, geen fietsers, geen paarden, geen wagens, geen toeristen op straat. Er is rust. Iedereen slaapt kennelijk nog. Alleen de klokken van de Grote of St. Jeroenskerk geven geluid, maar dat vind […]
-
Poëzie
Te hoog gegrepen
Weldra dient de nieuwe zon zich aan. Een halve wending na een volle aardrotatie. De massa wrijft zich de slaap uit de ogen een enkeling ontwaakt bij zijn of haar eigen gratie. Tussen al die verwarde zielen wankelt minstens 1 individu. Die het verleden kan laten rusten ontvankelijk is voor […]
-
Fictie, Poëzie
Bij Jezus aan de bar
Komt een messias een kroeg binnen. Zegt ie; mag ik een kan water? 3 uur later is hij stomdronken. De kunst van het nihiliseren. is 1 tot 0 te reduceren. Dan is alles niets de nuance iets. Ik kan het je alleen niet leren. De realiteit accepteren. is die kapot […]
-
Poëzie
Sonnet in drievoud – Fleur d’Harns
Op die plekken waar land in de zee verdwijnt, Brakke grond dicteert aan lucht; Zij zilt. In de luwte daar, waar zij verschijnt Zichzelf richtend in bloei, opgeofferd, ongewild. Daar vond ik haar en dacht ik haar te kunnen laten bloeien. Na, welgeteld, drie blaadjes gepeld, viel het knopje uit […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Jezus was een barman
Ze noemen me een vrijheidssoldaat. Ik loop schaamteloos naakt over straat. Ik verf het decor en ga daarmee door tot dat mijn verhaal in de krant staat. Mijn blote penis is mijn wapen Ik kan er ook iets mee oprapen. Mijn ego is schild Mijn schaamhaar een kilt. Vannacht mag […]
-
Poëzie
De Boeddha en de Bodhisatta
In kleermakerszit met een zacht gebrom fluisterde Boeddha een lotus in groei. Ze nam de nacht om in open te gaan. Snapte de pijnlijkheid van de som en waagde zich even niet aan de bloei maar wenste voorlopig naast het licht te staan. De verlichte zou zich manifesteren door zich […]
-
Poëzie
Het zesde tuig der zinnen
Herinner je. Het zit er nog. Je herkent het niet. Maar het zit er toch. Het gaat slechts om herinneren. Niet met je hoofd, maar met je hart. Dus herinner je. Zoals je het gras nog voelen kunt. Of het bankje. Of de regen. Het is niet anders. Het is […]
-
Liefde, Poëzie
120 woorden kun je…
..Opeten. Doorslikken. Uitspugen. Weggeven. Innemen. Voortduwen. Doorhalen. Teruggeven. Losmaken. Omrollen. Inhaken. Doorzeven. Ophalen. Afnemen. Inwrijven. Meegeven. Vertrappen. Verblinden. Bespiegelen. Verbinden. Ontgroeien. Beminnen. Verwoesten. Ontspinnen. Verbranden. Begraven. Bespugen. Verlagen. Berijden. Vergooien. Ontvlammen. Ontdooien. Ontkennen. Vermaken. Ontsluiten. Inhaken. Vertalen. Gebruiken Ontstoppen. Ontduiken. Verdienen. Verliezen. Bespeuren. Verkiezen. Bedienen. Besluipen. Kromtrekken. Verzuipen. Begrijpen. Verbieden. […]
-
Liefde, Poëzie
Leef – Tijd
Ongedwongen, onbesuisd, onbezonnen.. Ik noemde jou pas, maar begrijp nu pas dat jij al was Nog meer al dan ik pas nog dacht dat ik al was Want wijsheid komt niet alleen met jaren Waar het wel vandaan komt laat zich slechts raden Een ons in een idee besloten. Uit […]
-
Cultuur, Natuur, Poëzie
Geëffende paden
Buiten de kaders zullen wij kijken. Buiten de kaders zullen wij zijn Als het geen goudvis is en toch kan zwemmen, is het vast tonijn Maar wil ik weten welke wateren zijn nieuwe kieuwen spoelen Dan dien je niet te vragen maar slechts het water te voelen Want hoe groot […]
-
Communicatie, Poëzie
scH2Oijven
Schrijven omdat het moet Als zuursof voor mijn ziel Als balsem voor mijn zijn De zinnen strekken zich onmetelijk uit Uit over plat en van wit naar zwart Schrijven omdat het moet Als op drift en op dreef Alsof ik meer dan woorden geef De woorden klauwen zich wanhopig vast […]
-
Liefde, Poëzie
Woorden uit mijn droom onttrokken
Als een Brussels feest van waarde, waar de goesting wordt geteld Als een Brussels feest van waarde, waar de liefde wordt verteld Als een Brussels feest van waarde, waar de tijd heeft stilgestaan Als een Brussels feest van waarde, waar de dromen komen en weer gaan Als een Brussels feest […]
-
Poëzie
De Ik in mij
Mijn antwoorden liggen in mij… En met mijn antwoorden ook de vraag. En met mijn vraag ook het onbegrip. En met mijn onbegrip ook de verwarring. En met mijn verwarring, ook het rookgordijn. En met mijn rookgordijn ook de vlam. En met mijn vlam ook de vonk. En met mijn […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties