0
Ze wist: Om gek van te worden. Een maalstroom van gedachten, ieder moment van de dag. Een kabbelende bepeinzing, overvloedig vaak herhaald; oeverloze gesprekken, in elke richting gevoerd. Ze dacht: Om wanhopig van te worden. Geen halm om aan te klemmen, niet één moment van de dag. Een enkele roep […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Cultuur, Mensen, Poëzie
Yagé
Terwijl ik naar het Noorden reis Mijn Zijn overgeleverd aan de natuur Mijn lichaam leg ik neer Terwijl ik naar het Noorden reis Mijn Ik gewonnen door de geesten Mijn stem geef ik mee Terwijl ik naar het Noorden reis Mijn Naam niet meer herinner Mijn ziel draag ik over […]
-
Communicatie, Mensen, Poëzie
Zoenoffer
Vroeger trok ik met blokken muren op. Stevige wanden om mij heen en hield mijn dagen staande met blokken van daarbuiten. Tot ik de deur ontdekte. Het geheim van de natte kus, zachtjes tegen de deurblok om hem soepel te laten glijden in het kader van de post. Mag ik […]
-
Communicatie, Liefde, Poëzie
Weerbarstig
Als weer en wind mijn vrienden waren was ik de bui er tussen. Samen zouden wij tot grote hoogte stijgen en meenemen wat op ons pad kwam. Ik zou zwiepen en snijden. Overspoelen. Verzinken. En dat alles met een oorverdovende kracht en gesteund door mijn vrienden. Lachend zou ik ten […]
-
Poëzie
Op(en)staan
Wanneer ik mijn ogen open doe ben ik er weer. Iedere keer het zelfde liedje. Geen vervelend liedje. Geen mooi liedje ook. Gewoon een liedje. En het zelfde als altijd. Ik zie de kou en stel mij voor hoe zij ruikt. Alsof geur te ruiken is. Ochtendgloren in topaas. Mooi […]
-
Communicatie, Poëzie
Muiterij
Ik lig hier tussen wal en schip. De kapitein heeft het hazenpad gekozen. Geef de man eens ongelijk. Muiterij! Zou ik roepen. Muiterij op lijf en leden. Muiterij op lief en leven. Wie niet naar mijn stilte luistert, zal mijn woorden niet begrijpen. Dus ik zwijg in alle talen, terwijl […]
-
Communicatie, Liefde, Poëzie
Backspace
Als ik open en weer sluit weet jij mij dan te weren. Wanneer ik op jouw lippen stuit kan ik dan het tij nog keren? Met welke vragen sta ik hier de antwoorden plek te geven. Maar hoe wrang zijn mooie woorden wanneer ze nog maar nauwelijks leven? Hoog water […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Gestreden verleden
Het zelfde punt in stilte gevangen Met onze ogen gesloten Het licht achter de leden De één moe, de ander gestreden Ieder gesprek, ieder woord Herinneringen uit een mooi verleden Een leven opgegeven Voor een ander, door een ander Mettertijd zal het leren Leren zonder lijdraad. Eenzaam Maar niet alleen. […]
-
Liefde, Poëzie
De liefde verkloot
En niets meer dan dat Een grote hoop met niets Dat is alles wat er overblijft Puin. Kleurloos. Geurloos. Van een onbetwistbare vormeloosheid Als ik niet beter zou weten zou ik denken.. Gelukkig weet ik Beter. Onwetend verdwaal ik Tot alles is Ver dwaal ik door tot alles is Vergaan. […]
-
Maatschappij, Poëzie, Politiek
Kamer tegen komst omstreden imam
Moeder Oh Moeder ik mis je zo Oh Ik mis je zo! Ik mis je zo! Het huis waar ik mijn eerste stapje deed Verloren jeugd, voor altijd weg Toen wist ik niet van papa’s plan Vult mijn leed Oh Moeder Moeder Oh Moeder Moeder! Ik heb veel van mijn […]
-
Communicatie, Poëzie
Die blik in je ogen
De blik in je ogen toen je hem zag staan. Die blik was de mijne in een oud verhaal. Wat mis ik die ogen, wat mis ik die mond. Wat mis ik dat leven, wat mis ik ons. Elke kans zal ik grijpen om weer daar te zijn. Ooit zal […]
-
Communicatie, Poëzie
Levenslang
Onzichtbaar toch voel ik hoe die handen het gevaar vliegensvlug wegduwen je blaast leven door de dag en wiegt het als een blad dat aan zijn tak wil blijven hangen zalvend door de nacht Horen doe ik jou niet in stille momenten, in gedachten praat ik met de lucht en […]
-
Poëzie
Meisje lief meisje klein
Meisje fijn meisje klein wilde écht geen meisje zijn. Met poppen spelen en samen delen vond zij maar niets. Op een dag kwam er van boven een heel lief feetje aangevlogen. “Meisje fijn, meisje klein, wil jij écht geen meisje zijn?” “Nee lief feetje, écht niet écht niet, weet niet […]
-
Poëzie
Het meisje met de rode laarsjes
in het grote sparrenbos ligt midden op het pad voor altijd en voor eeuwig een grote regenplas je kunt er ver in kijken naar de wolken in de lucht, ze drijven overdag zie je de zon en ’s nachts schijnt er de maan, maar als die vol is blijf dan […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties