0
Terwijl mijn ogen luiken, tuiten lippen een kus. Gedachten sturen deze dwarrelend door de zwarte nacht naar jouw hoofd en rode lippen. Teder vallen mijn gedachten in de verte in jouw brein. Wellicht voel je steels en vluchtig vlaag langs je lippen. Even ben ik heel dicht bij je. Op […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Naald&Draad
Kan iemand mijn gevoel om breien Insteken-omslaan-doorhalen-af laten glijden Een kluwe, een onsamenhangende hoop met niets Insteken-omslaan-doorhalen-af laten glijden Kan iemand mij vertellen of mijn hart het nog doet Insteken-omslaan-doorhalen-af laten glijden Een vertwijfeld brein, een flinter dun gemoed Insteken-omslaan-doorhalen-af laten glijden Kan iemand de trein van mijn leven leiden […]
-
Communicatie, Poëzie
De nacht
De nacht heeft op de valreep iets gezegd over de dag. Het klonk zo; “Terugkijkend hoor ik duizelingwekkende woorden, uitgesproken alsof ze voor het eerst hun eigen daglicht zagen”. Toen ik mijn zonnenbril afzette, wist ik wel beter.Het is het verschil van dag en nacht. Het duister spreekt haar eigen […]
-
Poëzie
Ontstaan
De vorming van ieders bestaan start met de samensmelting, om daarna met een opbouw van deling te beginnen. Voordat de start kan starten is een synthese noodzakelijk, zonder dat kan er geen aanvang starten. De warming en opbouw van twee losse delen die samenkomen is een natuurlijk proces, een aardse […]
-
Mensen, Poëzie
Om gek van te worden
Ze wist: Om gek van te worden. Een maalstroom van gedachten, ieder moment van de dag. Een kabbelende bepeinzing, overvloedig vaak herhaald; oeverloze gesprekken, in elke richting gevoerd. Ze dacht: Om wanhopig van te worden. Geen halm om aan te klemmen, niet één moment van de dag. Een enkele roep […]
-
Cultuur, Mensen, Poëzie
Yagé
Terwijl ik naar het Noorden reis Mijn Zijn overgeleverd aan de natuur Mijn lichaam leg ik neer Terwijl ik naar het Noorden reis Mijn Ik gewonnen door de geesten Mijn stem geef ik mee Terwijl ik naar het Noorden reis Mijn Naam niet meer herinner Mijn ziel draag ik over […]
-
Communicatie, Mensen, Poëzie
Zoenoffer
Vroeger trok ik met blokken muren op. Stevige wanden om mij heen en hield mijn dagen staande met blokken van daarbuiten. Tot ik de deur ontdekte. Het geheim van de natte kus, zachtjes tegen de deurblok om hem soepel te laten glijden in het kader van de post. Mag ik […]
-
Communicatie, Liefde, Poëzie
Weerbarstig
Als weer en wind mijn vrienden waren was ik de bui er tussen. Samen zouden wij tot grote hoogte stijgen en meenemen wat op ons pad kwam. Ik zou zwiepen en snijden. Overspoelen. Verzinken. En dat alles met een oorverdovende kracht en gesteund door mijn vrienden. Lachend zou ik ten […]
-
Poëzie
Op(en)staan
Wanneer ik mijn ogen open doe ben ik er weer. Iedere keer het zelfde liedje. Geen vervelend liedje. Geen mooi liedje ook. Gewoon een liedje. En het zelfde als altijd. Ik zie de kou en stel mij voor hoe zij ruikt. Alsof geur te ruiken is. Ochtendgloren in topaas. Mooi […]
-
Communicatie, Poëzie
Muiterij
Ik lig hier tussen wal en schip. De kapitein heeft het hazenpad gekozen. Geef de man eens ongelijk. Muiterij! Zou ik roepen. Muiterij op lijf en leden. Muiterij op lief en leven. Wie niet naar mijn stilte luistert, zal mijn woorden niet begrijpen. Dus ik zwijg in alle talen, terwijl […]
-
Communicatie, Liefde, Poëzie
Backspace
Als ik open en weer sluit weet jij mij dan te weren. Wanneer ik op jouw lippen stuit kan ik dan het tij nog keren? Met welke vragen sta ik hier de antwoorden plek te geven. Maar hoe wrang zijn mooie woorden wanneer ze nog maar nauwelijks leven? Hoog water […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Gestreden verleden
Het zelfde punt in stilte gevangen Met onze ogen gesloten Het licht achter de leden De één moe, de ander gestreden Ieder gesprek, ieder woord Herinneringen uit een mooi verleden Een leven opgegeven Voor een ander, door een ander Mettertijd zal het leren Leren zonder lijdraad. Eenzaam Maar niet alleen. […]
-
Liefde, Poëzie
De liefde verkloot
En niets meer dan dat Een grote hoop met niets Dat is alles wat er overblijft Puin. Kleurloos. Geurloos. Van een onbetwistbare vormeloosheid Als ik niet beter zou weten zou ik denken.. Gelukkig weet ik Beter. Onwetend verdwaal ik Tot alles is Ver dwaal ik door tot alles is Vergaan. […]
-
Maatschappij, Poëzie, Politiek
Kamer tegen komst omstreden imam
Moeder Oh Moeder ik mis je zo Oh Ik mis je zo! Ik mis je zo! Het huis waar ik mijn eerste stapje deed Verloren jeugd, voor altijd weg Toen wist ik niet van papa’s plan Vult mijn leed Oh Moeder Moeder Oh Moeder Moeder! Ik heb veel van mijn […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties