Het is een ongelijke strijd, een gevecht tegen de tijd. een slag die op voorhand verloren lijkt.
Ik voel het aan je lichaam, ik proef het aan je mond.
Mijn geluk is voorbij, want geluk dat ben jij.
Toen ik jou voor het eerst zag, betoverd door jou lach. Een eeuwigheid geleden, doch een mooi verhaal.
Maar zoals altijd met verhalen komt ook aan dit een eind.
Nu rest er alleen spijt, te laat en voor altijd.
Ik ben je kwijt.
« 120 woorden
Vaderkloek »
« 120 woorden Vaderkloek »
Communicatie, Liefde, Mensen, Poëzie
Voor de liefde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Alain De Lannoy of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« 120 woorden Vaderkloek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties