Schrijf mee!
« »

Fictie, Poëzie

Oeps

21 september 2012 | 102w | Janneke | 1 |

Er echoot in mijn oren nog iets na
van onbedoelde woorden
De kern van waarheid is echter onmiskenbaar door de zaal gegoten
Men plukt onzichtbare pluizen
van het glad gestreken damast
En niemand spreekt
de laatst geklonkentonen
hebben alle andere intenties te niet gedaan.

Geschokt kijkt hij mij aan
terwijl mijn wangen rood kleuren
en zelfs mijn oren beginnen te trekken

Misplaatst voel ik mij
uit het veld geslagen misschien
maar in ieder geval vreselijk dom

Zo goed bedoeld dacht ik hem
“Gefeliciteerd”
toe te fluisteren

Compleet ongepast op de begrafenis natuurlijk
maar als minnaar hoor je daar
ook niet te zijn.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Janneke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »