Schrijf mee!
« »

Poƫzie

Mijn jeugd, mijn pijn

7 oktober 2012 | 120w | Defrysk | 5 |

Het is voorbij, je bent nu dood.
Het doet me pijn, je werd nooit groot.
Traag en sloom,
Als in een droom,
Heb ik je vermoord.
Jouw gebeden, zijn nooit verhoord.

Ik zocht mijn weg, ik was het kwijt.
En ik sta bij je in het krijt.
Je wist nog niet wat ik moest doen.
Je leefde in een kinderschoen.

Nu heb ik rust, je bent nu dood.
Je was nog klein, ik ben nu groot.
En ik leef en ben je kwijt.
Het verdriet, mijn zelfverwijt.

Ik heb je lief, mijn dode kind.
Maar ik haatte je, ik was blind.

Ik zoek, maar je bent verdwenen,
Mijn jeugd, mijn pijn,
Weggestopt, dieper dan diep,
Onder harder dan hardere stenen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »