De trein stopt bij elk station
ik lees wat, dommel in, schrijf iets op
denk aan mijn moeder hoe ze alleen
in het bed ligt
De trein schokt bij elk vertrek
alles kan veranderen
zelfs de uren blijven niet klokvast
ik kijk naar buiten, naar een zwart vlak
geen contouren, geen schakeringen
gewoon donker
de nacht heeft een andere stem dan overdag
woorden komen onvast in een boekje
ze dansen grillig
ik voel aan mijn schouder
de koude hangt rond de spieren
morgen neem ik een bad
dan een uitgebreid ontbijt
naar de stad
koffie met taart, een tweede koffie zonder taart
’s avonds wijn
om het alleen zijn te verdoezelen
mama, ben ik er nog niet ?
Recente reacties