het woord werd gebroken
in een nieuw begin
geen licht, geen mens,
geen dier om bij zijn naam te noemen
sprekend de slang in mannenlichaam, appelhandelaar
van de schaamteloze wijsheid
lispelend konkelend de mooiste exemplaren
eigen makend om af te danken
een geseling over de ruggen
teruggedreven naar een vlammend paradijs
waar in zijn aanschijn zwetend
ieder botten breekt op droge aarde
zoekend naar water om te schenken
aan de heerser die enkel druppels achterlaat
en de gouden stralen spiest in hen
die onwelvallig zijn, verzwakt
hij daar lachend met de zijnen
voeten treden over het vloerkleed dat
louter lijven blijken van het allerbeste soort
waar langzaam de murmel sluimert, opgaat
naar gefluister en zich balt
tot één bevrijdende zin
Recente reacties