Schrijf mee!
« »

Liefde, Poƫzie

Bestemming onbekend

14 januari 2015 | 120w | Mark Kalsbeek | 5 |

Nadat je mijn tere vleugels
versierde met zwartomrande gaten
vloog ik niet meer.
Buiten adem stortte ik
keer op keer koortsachtig
klapwiekend neer
in mijn verwaarloosde paradijs,
waar de ooit roodgebloste appels
verbleekten, gedoofd vuur siste
en de oude eik zachtjes huilde als ik
de dagen in zijn bast kraste.

Ik dacht niet meer aan
jouw luilekkerland
waar ik gelukkig
leefde
zweefde
mij met plakkerige handen tegoed deed aan
mierzoete bergen

Ik dacht aan toen
de rivier plots stopte
met stromen
en je mij een laatste glas gaf om
mijn tjokvolle mond leeg te spoelen.

In het zwakke schijnsel van de maan
slikte ik mijn brok door,
pakte naald en draad
om weg te fladderen
voordat het echt donker werd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mark Kalsbeek of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »