0
Je keek omhoog in de verlaten stad dronk de liefde uit alle glazen zwalkte als een prins vol heimwee belde bij het verkeerde liefje aan. Je kon dansen, zingen, huilen, bidden dromen in de randen van de nacht flaneren in de onderbuik van de stad die jou omhelsde en verstootte. […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Eten & drinken, Liefde, Mensen, Natuur, Poëzie
Twee onderbuiken op elkaar
twee onderbuiken op elkaar de rest kan je wel raden maar eerst wil hij het ochtendblad en zij nog even baden twee onderbuiken op elkaar maar eerst het vlees nog braden want ’s avonds is er kerstdiner da’s ook niet te versmaden twee onderbuiken op elkaar gezworen kameraden maar eerst […]
-
Communicatie, Poëzie
De onderbezette man
De onderbezette man die een onderzetter gebruikte, onderschatte het ondergesmeurde onderzettertje. De ondergelopen onderzettertje was zo ondergesmeurd met de onderkoelde koffie, dat de onderzetter de bijzet tafeltje ondersmeurde. De onderbezette man moest de ondegesmeurde bijzet tafeltje onderste boven halen om de onderkoelde koffie er af te laten lopen. Wat de […]
-
Fictie, Mensen, Poëzie
De oude vrouw met de onderzetters
Er was er eens een oude vrouw. Ze woonde in Berlijn met zeven katten en een hond, een haas en een konijn. O ja, ze had ooit nog een man, die haar veel liefde bood, Helaas dronk hij een glas teveel. Hij is al jaren dood. Ze was een rasverzamelaar; […]
-
Fictie, Poëzie
Hoog in de bol
een onderzetter alledaags als twaalf uit een dozijn die zoekt het graag wat hogerop gewoon zijn doet hem pijn hij is het onderzetten beu het vocht de vlekken zat die koude glazen op zijn vel dat heeft hij wel gehad hij wil een interessanter taak veel meer valt er te […]
-
Communicatie, Poëzie
De zelfgeschreven kerstboom
top of piek als eerste woord voor de zelfgeschreven kerstboom is beslist een adequaat begin want waar anders zijn top of piek te plaatsen dan op het hoogste punt van een creatie opdat je aan het ultieme eind van het kunstwerk de stabiliserende voet kunt plaatsen die nodig is om […]
-
Liefde, Natuur, Poëzie
Vervagend beeld
Bij daglicht neemt de wereld andere vormen aan. Alles schel en scherp uitgelicht, details en kleuren spatten me toe. In zonlicht badend krijgen dingen soms een gouden gloed, vaker nog een verblindende schittering. Genadeloos uitgelicht. Liever zie ik je in het licht van de schemering. Het zachte ochtendlicht, strelend over […]
-
Liefde, Poëzie
Een sterke band
een Maagdenburger halve bol was het alleen zijn zat ze schreef zich in op datingsites ze hunkerde en bad ach laat er iemand waar dan ook uit Frankrijk of Berlijn met heel zijn ziel en zaligheid voor altijd bij me zijn er kwamen vele vele dates met bollen hol en […]
-
Poëzie
Hemelzoet verlangen
Vergeelde foto’s, witte duiven, een belofte een maagdelijke sluier betuigt hun verbinding totdat het goud zonder een einde met hem wegglijdt, in de eeuwigheid. Zware gordijnen sluiten het zonlicht buiten Vogelgezang klinkt door het open raam totdat de doodse stilte terugkeert in haar kille kamer van betrekkelijkheid. Hemelzoet verlangen kalmeert […]
-
Communicatie, Mensen, Poëzie
Jezelf zoeken en haar tegenkomen…
Ik heb je gemist, al zo lang ben ik jou aan het zoeken en daar ben je dan Ja, hier ben ik dan, sorry dat je zo lang hebt moeten wachten Ik sta te trillen op mijn benen, is dit wel echt Ja lieverd, jij bent de enige echte Ik […]
-
Communicatie, Eten & drinken, Poëzie
In de wonden
Boerenkool of worstfanaat, maar ik weet niet waar de mosterd staat. Biokip of Chiazaad, maar ik weet niet waar de mosterd staat. Facebookslaaf of Twitterpraat, maar ik weet niet waar de mosterd staat. Vredelievend of pietenhaat, maar ik weet niet waar de mosterd staat. Vluchteling of internaat, maar ik weet […]
-
Fictie, Poëzie
Rots in de branding
Hij is er als je verdrietig bent, eenzaam en alleen. Wanneer je neus weer sneller loopt, dan zelfs meer dan één. Hoe klein hij ook mag wezen, voor mij sterk genoeg. Hoe vaak gebeurde het niet, dat je onverwacht om hem vroeg. Als je wond nog open is, geen pleister […]
-
Cultuur, Poëzie
Piet vergeet je tissues niet
Sinterklaas zei tegen Piet: “Jongen, vergeet je tissues niet.” “Oeps”, zei Piet “bijna vergeten, maar ik zou wel willen weten waarom u dat vraagt, want kijk is dat nu zo belangrijk?” “Ja”, zei Sint. “Ik ben niet bang maar het is van levensbelang. luister goed mijn beste vent, als jij […]
-
Mensen, Natuur, Poëzie
Sorry, ik was overmoedig
Het spijt me oprecht en meer dan ik zeggen kan Je hangt maar slap lusteloos opgedroogd en opgebrand Natte tranen wellen maar het water zou verspild zijn Vol schaamte moet ik bekennen dat er meer vocht over mijn wangen loopt dan over jouw voeten Ik heb fouten gemaakt grote en […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties