De ambtenaar leest het bestemmingsplan,
een prachtige politieke droom.
Een brede vierbaansweg wordt aangelegd
over het erf van zijn oude oom.
Hij fietst naar boerderij en stallen
over een laan met oude eiken.
Die hoeve moet nu voor asfalt wijken.
Terug achter zijn bureau bekijkt hij
het plan weer en komt tot daden.
Hij neemt het mooie bestemmingsplan
en opent in stilte de onderste lade.
Daar verblijft het plan een half jaar later,
wanneer wethouder, collega’s, chef
en raad zich verbazen over zoveel lef.
Zijn loopbaan, tot dan vierbaansweg
hapert, stokt en stopt plotseling
om te eindigen in een modderspoor.
Zijn werk wordt simpel, zonder belang.
In het half jaar dat kon verglijden
heeft oom op eigen erf mogen overlijden.
Een barmhartige ambtenaar.
Een lieve neef.
Een hartje voor je gedicht.
Beste Mathilde,
Je slaat de spijker op de kop!
Bedankt voor je reactie & je hartje!
Chris
Dag Chris,
Dat soort ambtenaren bestaat. Hulde.
‘Een half jaar later’ misschien vervangen door een ‘half jaar langer’ omwille van de toegepaste vertragingstactiek.
Een man met ruggengraat. Mooi <3
Beste Han,
Gelukkig bestaan dat soort ambtenaren. Ik heb zelf bij een Sociale Dienst gewerkt. Mensen vertellen je in een bepaalde emotionele context vaak veel meer dan wijselijk ik. Je kunt dan kiezen voor de bottebijlmethode, waarmee je iemands problemen allen maar vergroot, of terugvallen op de klassieke drie aapjes,( die van horen , zien en zwijgen(op het juiste moment).
Met vriendelijke groet,
Chris
Beste Karin,
Ondanks alle onheil van het dagelijks nieuws, die mensen zijn er.
Bedankt voor je reactie,
Chris
Mooi. De kracht van het <3
Ja! Heerlijk stukje!
Fijne tekening van een mooi mens, Chris.
<3
Beste Conny Hoogendoorn,
’t Klopt! Het hart op de juiste plaats!
Bedankt voor je reactie,
Chris
Beste Jessy,
Mooi dat je ‘m zo waardeert,
Chris
Beste Nel,
Dat soort mensen houden een samenleving gaande, niet het soort dat met het tegenovergestelde is behept.
Bedankt voor je reactie,
Chris
Qua inhoud vind ik die ambtenaar heel raak neergezet.
Ik twijfel over de dichtvorm. Die heb ik bij jou wel eens afwisselender en origineler gezien. Misschien was dit als ‘gewoon’ stukje wel beter tot zijn recht gekomen?
Maar ondanks die lichte twijfel toch een <3
Beste Hay,
Je hebt gelijk. Hij mag van mij best nog een keer op de montagetafel. Alleen het wat en hoe er moet veranderen, daar ben ik nog niet uit.
Al vind ik ‘m in zijn huidige vorm, goed en acceptabel.
Bedankt voor ’t ‘afwisselender en origineler’ en voor het hartje.
Chris
mooi ironisch gedicht. Verblijft een half jaar later, vind ik niet zo goed. Het dossier verblijft een half jaar in de bureaula en dan komt het alsnog in de openbaarheid. Overigens is een ambtenaar die een familielid bewust ontziet in feite corrupt, in de andere reacties wordt daarover mild geoordeeld, maar ik ben daarin scherper