Schrijf mee!
« »

Poƫzie

Snaartheorie

15 januari 2015 | 120w | Peter Mabelus | 4 |

Als de hoeveelheid energie in het universum constant is
Kan liefde niet oneindig zijn
Een lichtflits tussen twee eeuwigheden duisternis
Een nooit wegstervende echo van een hier en nu

Geluidsgolven dicteren een werkelijkheid
Waar geen ontsnappen aan is
Gekooid in vermeende dissonanten
Verstrooid over de globe, continu

Verlangen betekent verliezen
In een onafwendbaar voorlopig slotakkoord
Verdrinken in een kakofonie van emoties
Daarna de kleine dood

Chaos ervaren bij het geluid van zangvogels in de ochtend
Alles valt op zijn plaats
Met een luide knal
Voor de kinderen van de stilte voor de storm

Wie kan ooit zijn bestemming bereiken
Het stinkt hier naar gedateerde gereformeerde predestinatieleer
Iedereen aan zijn lot overgelaten
De zonnen, de manen, onze harten en onze zielen

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Peter Mabelus of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »