0
De gids legde met ronddraaiende handgebaren uit dat dit elegante gebouw met zijn prachtige eikenhouten ornamenten een gift was van de toenmalige keizer. Het was gebouwd om eentonige mensen te huisvesten en verder psychologisch te begeleiden. Ze zongen dan samen over een poef of deden een rollenspel boodschappen doen. De […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Mensen
Zoals Jean-Paul Sartre ooit al schreef, l’enfer, c’est les autres.
-
Communicatie, Mensen
Uit de lucht gegrepen
Boven de aarde zweefde een nog nooit verteld verhaal. Het was meegevoerd door onweerswolken en sneeuwstormen. Het had geroepen en geschreeuwd tot het schor was. Het smeekte om verteld te worden maar niemand die het hoorde. Het verhaal werd moe en daalde neer, met de laatste sneeuwvlokken van de winter. […]
-
Mensen
Een PP-tje
Op de laatste dag van Ida’s ziekenhuisverblijf verscheen er een Fee aan het voeteneind van haar bed. “Wat heb ik nu aan m’n rollatortje hangen?” riep Ida. “Effe dimmen,” zei het Feetje. “Ik mag twee wensen vervullen.” “Mijn zoon Bram in Atlanta wil ik graag bezoeken!” “Goed,” zei de Fee, […]
-
Communicatie, Mensen, Natuur
Ethiek van de mist
Geluidloos voltrekt de transformatie van vloeibaar naar nevel zich rond het Friese Tjeukemeer. Na een aarzelende start begint het zich in haar volle omvang te ontwikkelen. Waar eerst enkel de golfjes aan het zicht werden onttrokken, zijn nu rietkragen en oevers aan de beurt. Aangespoord door deze activiteit gaat ook […]
-
Liefde, Mensen
sprookje
En ze leefden lang en gelukkig. Ultieme liefde voor elkaar. Meer dan 50 jaar getrouwd. Veel gedeeld. Dan staat lichamelijke en geestelijke aftakeling hen te wachten. De muren van een instelling dreigen. Eén in een verpleeghuis, de ander niet. Zo’n verwijdering, zien beiden niet zitten. Scheiden, nooit bij leven. Alles […]
-
Communicatie, Familie, Mensen
Op de bruiloft van de Zeemermin
“Mama”, mijn laarzen zijn zeewaterdicht”,roept Daanika tijdens de strandwandeling. Opgewonden rent zij naar haar ouders en verteld dat zij morgen is uitgenodigd door de zeemeermin voor haar bruiloft. “Maar dat kan niet Daanika morgen krijgen wij visite die blijven eten”.Wanneer devisites aan tafel willen gaan kan mama Daanika nergens vinden. […]
-
Mensen
Het prinsesje en de Fransman
Aan een tafeltje, in een cafeetje, zat een hedendaags prinsesje te spelen met haar assistente Mac. Haar paleisje werd opgeknapt door hardwerkende mannetjes en ze was gevlucht voor het stof en het lawaai. Ze nam net een hapje uit haar broodje toen er een knappe jongeman naar haar toe kwam. […]
-
Maatschappij, Mensen
Grote stappen
In het land Moveria woonde een volk met grote voeten. En om die reden bewoog iedereen zich razendsnel voort. Soms werd er een landgenoot omver gelopen, maar er was geen tijd daarbij stil te staan. Nimmer wilde een inwoner ergens op wachten. Materia Vita stond dan ook te popelen om […]
-
Fictie, Mensen
Denk aan iets leuks
Elvenstof; rondom mij dwarrelden de asresten van het elfje naar beneden. Diep vanbinnen voelde ik me schuldig om wat ik gedaan had. Maar het was het elfje of mijn toekomst, denk ik. Er zijn natuurlijk ook volwassenen die wel aan elfjes doen, daar wordt neerbuigend over gepraat. Nu ik zelf […]
-
Maatschappij, Mensen
Het meisje met de blauwe voetjes
Het was een strenge winter, ijzig koud. Een eenzame man kapte hout. De laag sneeuw was vele centimeters diep, terwijl het meisje op blote voeten liep. De mensen om haar heen hadden het druk, en geen oog voor haar ongeluk. Zij zagen niet dat het meisje dreigde te bevriezen. En […]
-
Mensen, Natuur
Van een roodharige tomaat
Er was eens een tomaat met wel twintig rode haren. Zij lachte niet maar snikte luid. ‘O, haal die haren er toch uit!’ Maar niemand, niemand die dat kon. Ze wilden wel. maar ach… Twintig rode haren werden almaar langer. Niets was er aan te doen… Toen de tijd van […]
-
Familie, Mensen
Het Vuur, de Schommelstoel en m´n Oma
Het is opnieuw een koude winter. Lies en ik kruipen dicht naast elkaar tegen het haardvuur aan. Beiden kijken we gefascineerd naar de vlammen die zich in een magische dans om de houten stammen heen strengelen. We staren zo lang naar het primitieve oerspektakel dat onze hete wimpers ons even […]
-
Liefde, Mensen
mist
Haar hoofd is net zo wazig als de straten buiten. Haar blik vertroebeld door de mist en liefdesverdriet. Nooit zou ze hem meer vasthouden, geen zachte aai over haar rug, nooit meer zijn zachte gesnurk waar ze zich eigenlijk zo aan ergerde. Zes jaar lang hadden ze alles gedeeld, waarvan […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties