0
De grond waar ze op liep was zo wonderbaarlijk zacht, dat ze steeds moest kijken naar haar schoenen waarvan je de kleur al lang niet meer kon zien. Het wende niet, om in de decimeters dikke as-laag naar lichaamsdelen te zoeken maar het was haar taak. De naamloze delen weer […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Mensen
Zoals Jean-Paul Sartre ooit al schreef, l’enfer, c’est les autres.
-
Communicatie, Mensen
Wachtkunstenaar
Dan ben je 4 jaar, sta je verdwaasd door een woud van benen de wereld in te turen en denkt, wacht maar tot ik groot ben. 12 jaar, je zit net op de middelbare, volgen er jaren van getreiter en gesar, van afgunst en buitensluiten en je denkt, wacht maar […]
-
Fictie, Mensen
Mars
‘Miek.’…‘Mieke.’ Ze moest moeite doen om haar ogen te openen. ‘We zijn er.’ Andrej deactiveerde de slaapconsole en keek haar aan. ‘Je ziet er anders uit, je haar is lang geworden.’ ‘Fuck mijn haar man! Hoe is het buiten?’ Moeizaam strekte ze haar slappe benen. ‘Het is buiten kaal, koud […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Voorspel (Totalitair deel 5)
Hij beweegt niet meer, zijn dubbele kin rust op zijn borstbeen. Van het vette naakte lijf druipt een goor mengsel van kots en bloed. Onder en om de metalen stoelpoten heeft zich een stinkende poel lichaamssappen en excrementen gevormd. Zijn hysterische schreeuwen en gejank hadden de professionele ondervragers urenlang opgezweept […]
-
Column, Mensen, Natuur
Natuurlijk (niet)
Ik zat in de trein en keek om me heen. Telefoons en laptops zag ik; daarachter ging de jeugd van tegenwoordig schuil. Verborgen in een andere wereld keken ze niet rond, maar vierkant: tot de rand van het scherm en weer terug. Een jongetje deed mij uit mijn sombere overpeinzingen […]
-
Communicatie, Fictie, Mensen
Alleen
Overal asfalt en rokend puin. In de verte staan skeletten van huizen die dreigen om te vallen. Behalve door de wind beweegt er niets. Geblakerde bomen tekenen zich af aan de nauwelijks zichtbare horizon. Geen groen, geen leven, geen geluid, slechts de geur van verkoold hout. De zon staat grijs […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Verbittering (Totalitair deel 4)
Frustratie, angst en vergeldingsdrang zijn jarenlang vermengd, ingekookt en nu gereduceerd tot een gebonden wrange saus van allesoverheersende haat. Een jus die over een ijskoud gerecht van wraak geserveerd gaat worden aan mijn ex-vrouw. Jarenlang plannen, broeden en konkelen hebben me vandaag het benodigde handvat voor mijn revanche gegeven. Ik […]
-
Mensen, Poëzie
Muren van inkt
Ik zwoeg me door het zand kastelen bouw ik nog bij voorkeur in de lucht wanneer ik vliegen wil wanneer de deur geopend wordt en raam na raam na raam de armen spreidt verdwijnt mijn vrees om te verdwijnen een ieder vindt van iedereen van alles en met de ogen […]
-
Mensen
Koffie
Daar komt ie alweer aan. Met zijn kartonnen dienblaadje. Het is ons van harte gegund: een bak lauwe automatendrap, iets wat niet het predicaat koffie kan verdienen, maar het moet er wel voor doorgaan. Het is nog net te versmaden als ik er een paar plastic roersstaafjes bij weg kauw. […]
-
Mensen
De glorie vergaan
Haar ooit zo vlezige blanke rug waarop sproetjes sierlijk prijkten, was nu een kromme pilaar waar de dun geplooide huid in laagjes over elkaar hing. Ze wilde de panty om haar knokige voet hullen maar ze kon de buiging niet lang volhouden. De reuma had niet alleen de souplesse uit […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Verraden (Totalitair deel 3)
Minuscule restanten van de wekelijkse rituele scheerbeurt in heropvoedingskamp Vlijt prikken in mijn nek. De jeuk negerend wacht ik hoopvol op mijn eerste brief. Na jaren van goed gedrag heb ik eindelijk het recht verworven om post te ontvangen. “John Herten?” Ik steek mijn hand op, een ongeïnteresseerde bewaarder overhandigt […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Politiek
Slavernij
Mijn hele leven woon ik in Dystopia. Eigenlijk was ik vanaf mijn geboorte gedoemd daar te worden opgesloten, toen bleek dat ik niet chocoladebruin was, maar gebroken wit. De zwarten hebben grijze cellen voor ons gebouwd, gevangenissen waar we mogen rusten na iedere zware dag hard werken. We worden gevoed […]
-
Mensen
Lava
‘Is er nog een ontkomen aan?’ vroeg de secretaris-generaal van de VN. ‘Kunnen we tijdig maatregelen nemen?’ ‘Nee, helaas, tegen de gevolgen van een uitdovende zon zijn we niet opgewassen,’ antwoordde de fysicus. ‘Hoeveel tijd hebben we nog?’ ‘Volgens onze berekeningen zo’n vijf miljard jaar. Dat klinkt misschien lang, maar […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Piesen tussen de auto’s
Vlak voordat hij met zijn fiets op de vrouw van rond de zestig knalde, had hij haar herkend. Zolang hij hier woonde, zwierf en schuifelde ze al door de stad. Omdat ze soms liep te schreeuwen, had ze hem altijd een beetje angst ingeboezemd. Wat ze precies riep kon hij […]
-
Communicatie, Mensen
Disturb
‘Aha, een stukje schrijven over dyslexie, daar weet ik alles van,’ riep hij en ramde op het toetsenbord. Het vaasje herfstbloemen op zijn desk trilde naar de rand en kukelde met een knal op de tegelvloer. Zijn tienerdochter zag het gebeuren, maar was te laat om de najaarspracht van de […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties