Plots verworden tot een sierlijk wit gevederde vriend
Schiterend schijnend, stralend schoon
Zweef je in gedachten, de herinnering verdiend.
Gierende stilte verbreekt het lawaai dat komen zal
Langend verlangen van wederzijdse honger
Naar een herinnering vanuit het diepe dal.
Geplaagd door een zee van tranen reis ik terug
Vanaf de basis der leed ontzag ik jou gestalte
Gekweld door jouw daden achter mijn rug
Zwevend in gedachten, de herinnering verdiend
Dacht ik aan je plagend geluim, zonder kwaad gezind
Teisterend verlangen naar de zoetste liefde maakte jou nimmer mijn vriend.
Nooit gehad, toch misgelopen
Onbereikbaar, aanlokkelijk
Interessant doch slopend…
Vermeden door angst gekweld door trots
Morgen verdrink ik in mijn tranen
Denderend geklater van het water op een willekeurige rots…
Recente reacties