‘Je kan een paar luppen voor je smoel krijgen als je nu niet maakt dat je wegkomt. En vergeet niet, je hebt niets gezien!’ ‘Och man, je lult maar een eind weg. Jij hebt aan mij niets te zeggen, ik vertel wat ik wil.’ ‘Dan krijg je echt op je […]
Met fictie worden teksten aangeduid waarvan het verhaal zich hoofdzakelijk in de fantasie van de auteur (of lezer) afspeelt.
‘Je kan een paar luppen voor je smoel krijgen als je nu niet maakt dat je wegkomt. En vergeet niet, je hebt niets gezien!’ ‘Och man, je lult maar een eind weg. Jij hebt aan mij niets te zeggen, ik vertel wat ik wil.’ ‘Dan krijg je echt op je […]
Rond nieuwjaarsnacht volgde weer eens een melding. Een politionele eenheid rukte meteen uit en wist de verdachte snel staande te houden. De gearresteerde ontkende aanvankelijk: Ik ben een student in de medicijnen, op weg naar huis. Jan B.: “Er werden steeds barrels in de fik gestoken. De juut had lang […]
Mijn ogen openen zich, ik hef mijn hoofd van de grond af. Een kloppend gevoel in mijn hoofd, mijn hand rijkt naar mijn slaap, ik zie bloed op mijn vingers. Opstaan. Aan de andere kant van de kamer is een wasbak, handen wassen. Terwijl ik stil vooruit schuifel, trek ik […]
‘Tessa, als jij de keuken opruimt en het afval weggooit, draai ik de deur vast op slot’ beval de eigenaar van een Italiaans restaurant, waar Tessa als serveerster werkte. Tessa ergerde zich aan haar baas, die nooit eens vriendelijk was. Ze moest er eigenlijk het schijt aan hebben, maar toch […]
Het is nog donker buiten als ik wakker wordt door een rinkelend geluid. Mijn telefoon gaat. Dat zal Thomas wel zijn, mijn partner bij de recherche. Hij belt me wel vaker wakker over een nieuwe zaak, maar eigenlijk heb ik er vandaag schijt aan. Het is mijn vrije dag. Alhoewel… […]
De ezels zijn om de duvel niet bang voor die knallen, maar nu gaat het wel erg hard tekeer. Het lijken wel bommen en granaten. Frits mag mee naar de Ezelsociëteit en kwispelt blij naar alle dieren. De Frans diepzwarte ezels draaien hun oren naar achteren en balken luid. Ik […]
Het befgajes heeft beslist: ik mag voorlopig logeren in Villa Duinzicht om mijn daden te overdenken. Sinds Pietje Poppesnor me heeft aangehouden, heb ik mijn eigen huis niet meer gezien. En wat heb ik nu eigenlijk gedaan, behalve een paar ouwe wijfies, die goed in de slappe was zitten, te […]
Verbijsterd keek ik naar de plek waar mijn huis vanochtend nog had gestaan. Weg. “Pardon meneer.” Een Zborghiaan sprak me aan, “u bevindt zich op verboden terrein.” “Verboden terrein?” antwoordde ik verontwaardigd, “besodemieter jezelf. Dit perceel is van mij. Al twintig jaar!” De Zborghiaan glimlachte. “Onzin,” zei hij, “deze planeet […]
Terwijl ik van mijn apehaar genoot, leek alles appie kim. Tot het moment dat daar een bekakte bollebof langs kwam banjeren. Die hufter had het lef mij vuig aan te kijken; of ik een temeier zou zijn! ‘Heppie ook een saffie?’, vroeg de gozer. Een saffie? Een klap op z’n […]
Serge was uit de broekzak van de solidaire samenleving gevallen. Hij vulde zijn dagen met het wegbrengen van lege wijnflessen, wijn drinken en televisie kijken. Op zaterdag ging hij naar de bakker, maar die was er nooit. Naar de kerk, volgens zijn buurvrouw. Serge was een dichter totdat zijn brein […]
‘Als tante Bep komt, dan komen wij niet.’ Maar tante Bep komt wel. En iedereen is er. Wie weet is het wel de laatste keer, is de ‘palliatieve’ gedachte. Tante Bep praat met volle mond en haar kunstgebit tikt: soms regelmatig als een metronoom, maar meestal klopt het metrum niet. […]
Blauw, haar lichaam was blauw. Blauw als de zee waarin zij zo graag zwom of blauw als de ogen waarin ik zo vaak verzonk. Ze lag daar stil. Zo stil was zij nog nooit geweest, niet bij mij. Haar adem klonk zacht en rook naar de rozen die zij mij […]
Drie toetsen maar. 112. Ze was een schijtlijster. Hoe moeilijk kon het zijn dat nummer in te toetsen? Hoe kon ze in woorden weergeven wat ze zojuist gezien had? Hoe lang had het al met al geduurd? Het ging in een flits voorbij. De man die aan de tas sjorde, […]
Agent Pennengooi wachtte. In dit raamloze kamertje, in het zielloze binnenste van een glazen callcenter, werd de veiligheid van de natie beklonken. Voor een prijs. De bordkartonnen deur verboog toen deze open zwiepte. Op deze momenten ontging Pennengooi niets. Voor hem stond Adel Z, bootvluchteling. Tenminste, dat was hij 17 […]
Moord op de Noordpool. Met een banaan. Gewoon ordinaire bonje wie als eerste op het noordelijkste punt van de aarde mocht staan. In bevroren toestand bleek de banaan een prima steekwapen, waarna de dader de banaan opat en ervandoor ging. Althans, dit beweerde de enige getuige van de driekoppige expeditie. […]
Recente reacties