Ik was pizza aan het eten in Parijs toen het paleis mij belde.
Mijn naam is Justin Case en ik ben privé-detective.
De kabinetschef van de koning vroeg of ik naar het hof kon komen om een delicate zaak af te handelen.
“Het spijt me, maar ik heb wel wat beters te doen,” antwoordde ik en haakte in.
Lily was gestopt met eten, een stukje korst prikte nog op haar vork.
“Als het echt dringend is, zal de vorst me zelf wel bellen,” zei ik en veegde met een servet mijn mondhoeken.
Even later ging de telefoon weer over.
“Deze neem ik beter,” zei ik en wisselde een blik van verstandhouding met Lily, die een kelner wenkte om de rekening.


Interessant adresboek op de telefoon. Leuke titel ook.