Nocturne. Vaak zwaarmoedig van stemming. Waarin de piano meestal hoogtij viert. Te vinden in de klassieke hoek. Chopin en Satie zijn voorbeelden ervan. De jazz kent ook klassiekers. Saxofoon en zuigende trompet bijvoorbeeld. Voor de aardigheid, ik weet het, niet echt passend bij dit fenomeen, zou je dit soort muziek, in plaats van in de nacht of late avond, eens overdag moeten opzetten. Het krijgt dan een andere lading. Zeker in de zon en dus niet bij mistroostig weer. Het werkt dan louterend en schept meer een sfeer van zomer, zen en zaligheid. Zeker als je de muziek verteerd in gezelschap van een lekker drankje en goede vriend(en) of familie. Performers en luisteraars worden tekort gedaan met sombere, zwartgallige kwalificaties.
« Verstandhouding (6): Atletiek
Pizza Royal to go »
« Verstandhouding (6): Atletiek Pizza Royal to go »
Communicatie, Cultuur, Liefde, Mensen
Nachtmuziek
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Verstandhouding (6): Atletiek Pizza Royal to go »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Mien. De nocturnes van o.a. Chopin en Satie kunnen inderdaad als zwaarmoedig worden ervaren. Zelf vind ik ze eerder weemoedig.
Inderdaad krijgt deze muziek overdag een nogal andere lading dan op donkere winteravonden. Leuk dat je dit fenomeen hier beschrijft.
En zo krijgen omgekeerd de levenslustige, optimistische composities van Haydn ook een andere kleur als je die ’s avonds opzet. De avond legt er dan een sluier van iets donkerder tonen overheen.
Over Mahler, Wagner, Pärt zullen we het dan maar niet meer hebben. Laat staan Schubert en Bach. Of wat te denken van die man die in Amsterdam dronken uit de raam viel. Effe zijn naam kwijt. Of Vloeimans en Davis. Ach … zoveel om op te noemen. Joe Jackson … night … and day!!!
@Mien. Dat was de legendarische Chet Baker, die uit een raam viel van een hotel op de kop van de Zeedijk. Wat de val dodelijk maakte was vooral dat hij met zijn hoofd tegen een ‘Amsterdammertje’ aan viel, wat hem zelfs onherkenbaar maakte, dus ga maar na. Hij was onder invloed van drugs, verslaafd als hij was en wellicht had hij er ook bij gedronken zoals je zegt.
Er zijn twee versies van zijn val: dat hij van een raam was gevallen en dat hij via het balkon ernaast probeerde op zijn balkon te komen nadat hij per ongeluk zijn kamerdeur had afgesloten na een bezoek aan de lobby. De politie schijnt vrij snel zijn dossier te hebben vernietigd.