Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie, Mensen

Moedermoord

30 december 2016 | 120w | Pip Claire Yap | 2 |

Blauw, haar lichaam was blauw. Blauw als de zee waarin zij zo graag zwom of blauw als de ogen waarin ik zo vaak verzonk. Ze lag daar stil. Zo stil was zij nog nooit geweest, niet bij mij. Haar adem klonk zacht en rook naar de rozen die zij mij cadeau gaf. Haar lichaam was oud en de groeven in haar gezicht verraadden de plekken die zij gezien had en de figuren die zij ontmoet had. Ze was ontiegelijk mooi. Ze was te mooi voor de harde wereld waartegen zij mij behoedde, wilde behoeden. Voor de laatste keer streek ik met mijn koude hand langs haar blauwe lichaam. Wat te mooi was, moest ik vernietigen, voordat iemand anders dat deed.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Pip Claire Yap of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »