Moord op de Noordpool. Met een banaan. Gewoon ordinaire bonje wie als eerste op het noordelijkste punt van de aarde mocht staan. In bevroren toestand bleek de banaan een prima steekwapen, waarna de dader de banaan opat en ervandoor ging. Althans, dit beweerde de enige getuige van de driekoppige expeditie. Wie te geloven? De getuige kon de boel wel in de zeik nemen: de door hem aangewezen dader was misschien wel gevlucht voor deze linkmiegel. Na een korte klopjacht (want waar dient men zich op de Noordpool te verbergen?) werd het andere expeditielid opgepakt. Bij één van hen bleek de half verteerde banaan met DNA van het vermoorde expeditielid in de mik te zitten. De kou was uit de lucht.
« Tijd
New Dealen »
« Tijd New Dealen »
Communicatie, Fictie, Mensen
Moord op de Noordpool
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Tijd New Dealen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Een absurd verhaal. Ik ben fan van absurde verhalen, mits ze goed uitgevoerd zijn. Dat was hier niet het geval. Waarom zou de dader na een moord met een bevroren banaan, waarvan ik betwijfel of het in die toestand een dodelijk wapen is, de banaan opeten? Naast het bloed wat er waarschijnlijk op zit lijkt mij een bevroren banaan niet het meest lekkere voedsel.
Daarnaast lopen de eerste drie zinnen niet lekker. Die derde zin behoeft wat interpunctie en die eerste twee kunnen net zo goed weg. Ze voegen niks toe.
Toch is het idee en de setting aardig. Maak er wat van, dan maak je mij erg blij.
Echt gebeurd?
Dank voor uw reactie. Met de eerste 2 zinnen val ik gelijk met de deur in huis: moord, Noordpool en banaan. Iedereen weet gelijk van de hoed en de rand. Geen overtollige ballast, maar een korte weergave van de belangrijkste ingrediënten, hetgeen ik van deze zin zelf niet kan stellen.
Het is een absurd verhaal, maar het zou zomaar echt gebeurd kunnen zijn. De meeste moorden zijn absurd, ook waarbij een bevroren banaan het moordwapen is. In een impulsieve bui is een expeditielid om zeep geholpen. Dat de dader het corpus delicti, al dan niet met bloed besmeurd, oraal tot zich neemt, wekt inderdaad bevreemding. Kortom: er kan veel tussen de regels door worden gelezen, voor ieders eigen inbeelding.
Ik had eigenlijk de titel ‘Moordpool’ moeten gebruiken. Compacter en spannender.
Dat zou zeker een goede titel zijn!
Bijzonder verhaal met mooie slotzin.
Eerste twee zinnen lijken me juist prima in orde. Zou zelf de derde zin iets anders formuleren, vb: Ordinaire bonje met wie het eerst… Maar de absurditeit van een bevroren banaan als moordwapen: Geniaal!