We zitten in het midden van het bankje onder de pergola, amper ruimte tussen elkaar. Ik pluk een roos en doe hem in je haar. Jij lacht naar mij en we vrijen. Jij zit rechts en ik links. Tussen ons in zit een jongetje. Jij zit rechts en ik links. […]
De krankzinnigheid wordt in onze familie doorgegeven als een tube tandpasta, alleen gebruiken we allemaal onze eigen tandenborstel.
We zitten in het midden van het bankje onder de pergola, amper ruimte tussen elkaar. Ik pluk een roos en doe hem in je haar. Jij lacht naar mij en we vrijen. Jij zit rechts en ik links. Tussen ons in zit een jongetje. Jij zit rechts en ik links. […]
Het gezeur begon al in september. Mijn oma was liefhebber van klimrozen, maar mijn opa wilde druiven. “Zo, dat ze boven je hoofd hangen.” In maart moest het ervan komen. In de Intratuin laadde oma rozen op het wagentje, terwijl opa bij de druiven stond. Met 6 bakjes druiven kwam […]
Ik zwaai naar de lachende gezichtjes. De waterfiets heeft de vorm van een zwaan en glijdt elegant over het kleine ronde meer. De verhuurder was streng: niet meer dan vier personen per zwaan. Hij had geen oplossing voor ons gezin met drie kinderen. Ik wel. ‘Mamma blijft wel op het […]
Die zeereis om de wereld was hun laatste te vervullen droom. Jarenlang schaafden zijn vrouw en hij aan Het Grote Zeeplan, terwijl ze andere dromen realiseerden. Tot twee jaar geleden. De zaak werd goed verkocht aan een private equity club. Hij stapte uit, zijn compagnon nam de leiding definitief over. […]
Zijn ene pootje is langer dan het andere. Om maar met de clou in huis te vallen. Het zal je maar overkomen. Als rare vogel, als meeuw. Dood onder de tafel geschoven te worden. Na gedane zaken. Je wenst het je ergste vijand nog niet toe. Maar ja, de liefde […]
Ooit dacht je dat je kon vliegen. Doch jaren later is je val onherroepelijk. Je wou zijn als Jonathan Livingstone Seagull en nieuwe werelden ontdekken. Echter, duistere werelden ontdekten jou. Dan zitten we met zijn allen naast elkaar. Je kist met je dertig jarige lichaam met nu onbeweeglijke hersenen staat […]
Ieder jaar kwamen ze, de bontgekleurde woonwagens die in konvooi de stad binnen reden. En ieder jaar stonden Imbe en Ibse er met open mond naar te kijken vanop de veranda van hun huis even buiten de stad. “Later, als ik groot ben,” zei Ibse, die vanuit Imbes standpunt altijd […]
Geen papa en geen mama meer. Dan ben je wees. En als je wees bent dan valt dat zwaar. Ik heb er lang moeite mee gehad. Geen papa en geen mama hebben op jonge leeftijd is geen sinecure. Gelukkig ben ik goed opgevangen. Troost vond ik in het schrijven. Al […]
5. Niet ouder. Ik was 5. Ik vond een plekje om rustig te tekenen: onder de woonkamertafel. Plots kleurde ik niet alleen buiten de lijntjes, maar zelfs buiten het blad. En dat voelde… fantastisch! Het zachte schaatsen van het viltje over de glimmende vloer. Hemels! Ik focuste helemaal op dat […]
Weggestopt in een hoekje staat een damestas. Ik heb hem lang niet geopend: een zwarte handtas met een zilverkleurige sluiting. Ik kocht hem ooit voor mijn moeder. De herinnering aan haar zal nooit verbleken, daarvoor heb ik haar handtas eigenlijk niet nodig. De inhoud is nog vrijwel intact. Een stapeltje […]
‘Zal je lief zijn tegen oma?’. Moeder drukte een kus op het voorhoofd van Klazina. ‘Ja, mama’. ‘We vermaken ons wel hoor’ zei oma en streek over het hoofd van haar kleindochter. Oma en Klazina zwaaiden moeder uit. Oma viel na de warme chocolademelk in slaap. Zachtjes gleed Klazina van […]
Op een vrije ochtend bezocht ze samen met haar zoontje haar ouders. Terwijl ze de verhalen over de vele tandartsbezoeken van haar moeder aanhoorde genoot ze van haar rust en een bak koffie. Junior vermaakte zich ogenschijnlijk prima in de hoek met speelgoedautootjes. Na drie kwartier had ze genoeg van […]
Recente reacties