“Wij gaan niets meer voor u doen meneer. Het heeft toch geen zin. U krijgt nog wel morfine van ons, wanneer u dat maar wil. Het gaat namelijk wel pijn doen, maar daar hoeft u niets van te merken.” De patiënt is stil, ik vraag me af of hij het […]
Van mis- tot meta-. Alle vormen van communicatie.
“Wij gaan niets meer voor u doen meneer. Het heeft toch geen zin. U krijgt nog wel morfine van ons, wanneer u dat maar wil. Het gaat namelijk wel pijn doen, maar daar hoeft u niets van te merken.” De patiënt is stil, ik vraag me af of hij het […]
Ik lees het blog van Dagtaak Wat herkenbaar allemaal. Ik heb lijsten met uitgeleende boeken aangelegd; bij mijn weten heb ik nog steeds een volledige door mij gefinancierde bibliotheek op Europese planken staan. Mét ex-libris. Ik leen steeds minder uit,soms zeg ik daarbij dat ze het kunnen krijgen, dat is […]
Goedemiddag, mag ik u storen met een paar vragen voor een onderzoek van het CBS? Waarom, vraagt u? Doet u alstublieft de deur wat verder open: zo ja, dan kan ik goed uitleggen waar we op dit moment mee bezig zijn. Oh, vindt u dat grappig? Maar herintredend kannibalisme is […]
Door zijn enorme kater, verergerd door het licht en de warmte van de felle lampen, had hij het gevoel alsof zijn hele gezicht bewerkt werd met tatoeëernaalden. En hij kon dat weten. Straks moest hij een liedje zingen van een of andere Brabander. Het is een nacht. En inderdaad! Bovenaan […]
Om tien voor acht loop ik het restaurant binnen. De afspraak is om acht uur, maar ik ben altijd tien minuten vroeger. Ik vind het prettig om rustig een goed tafeltje uit te zoeken, het beste plekje aan tafel te kiezen, even af te koelen of op te warmen, afhankelijk […]
Ik antwoord naar waarheid ontkennend op de vraag of er een laptop in mijn rugzak zit en pulk snel de brede riem uit de lusjes van mijn broek. “Doorlopen!” Aan de andere kant (groen licht!) houdt een chagrijnige kenau mijn rugzak omhoog. “Van wie is déze tas?” Ik meld me. […]
Elk jaar ga ik terug naar die ene dag. De dag dat mijn moeder huilt en ballonnen worden opgehangen. Mijn ex voelt haar vagina scheuren en mijn oma wordt begraven. Er zijn veel serieuze gezichten en ik speel tussen rouw en blijdschap een eigen spel. Twee oktober. Ik dacht een […]
Het is vroeg in de ochtend, de stilte van de nacht is nog niet verdwenen. De gordijnen filteren het binnendringende zonlicht en in de verte klinkt het ruisen van de golven. Later vandaag zullen we genieten van de zon, van het zachte warme zand op het strand en het koele […]
Mijn vader dwaalt al 3 uur door de stad. Waarschijnlijk onderweg naar “huis”. Hij neemt, eindelijk, op. Denkt dat ik mijn moeder ben. Met moeite krijg ik een straatnaam uit hem. “Blijf nou staan lieverd, dan kunnen we je vinden”. Hij blijft staan. Ik hoor de wind loeien. Hij heeft […]
Ik kan wel vertellen hoe je leeg loopt in de wereld, maar ik droom slimmer. In mijn droom zou je een lekke band hebben. Ik kan je wel zeggen waar de warmte is vertrokken uit je ziel, maar ik droom slimmer. In mijn droom kijk je zielloos naar een lege […]
Wachtend op vliegveld Kuala Lumpur lig ik op ’n bank, loop langs winkeltjes, vergiftig mezelf in het rookhok en kijk, kijk naar al die mensen met al hun koffers. Waar gaan ze heen, wat slepen ze mee, het interesseert me niet. Murw van moeheid stort ik in stoel en zie […]
Gruwelijk maar waar. Ooit functioneel, toen we nog in groepen leefden en het nodig was direct te zien wie bij ons hoorde en wie niet om indringers die erop uit waren vrouwen en buit te stelen buiten te sluiten. Ook binnen de groep functioneel: een groepslid dat zich niet als […]
Ondertussen; in de bossen van Sherwood: “Handen omhoog!” Uit het niets is daar het pistool. “Geld, snel!” Ik geef hem mijn portefeuille. “Lopen!” Het is donker, de stad is weg. Ik zet er de pas in. Het pistool hijgt in mijn nek. De eeuwigheid begint. Een ver licht. Eindelijk! een […]
Hoe zou een plofkip op vakantie gaan? Met een plofkoffer natuurlijk. Het arme dier boekt een last minute reis naar de Costa del Pollo, laat zich door meerdere anti terreur eenheden inspecteren, (probeer maar eens te vliegen als je zelf vleugels hebt: redelijk verdacht!) en zal aan zijn bittere einde […]
Soms blijf ik staan uit de gebinten geslagen van soms de vertwijfelde verbazing hoe mensen bezig kunnen zijn met waar ze bezig mee zijn graaien naar de kick van genot van rellen op TV hoe gewoon als het is geworden heb ik nooit elke dag opnieuw trek ik de kooi […]
Recente reacties