Ondertussen; in de bossen van Sherwood: “Handen omhoog!” Uit het niets is daar het pistool. “Geld, snel!” Ik geef hem mijn portefeuille. “Lopen!” Het is donker, de stad is weg. Ik zet er de pas in. Het pistool hijgt in mijn nek. De eeuwigheid begint. Een ver licht. Eindelijk! een schuur. Ik kijk naar binnen. ‘Waar is dat katrol voor?’ “Naar binnen en liggen!” Ik laat me vallen. “Opdrukken: dertig keer. Één, twee, sneller! drie…” Nu pas zie ik hem. Hij ziet mij. “Wat kijk je?” ‘Ik was benieuwd hoe je eruit zou zien.’ “Dat zal ik jou eens lekker aan je neus gaan hangen.” Ik gil als de haak dichterbij komt. Staalhard en koud. Daarna dommel ik langzaam in.
« Scherven
Kunstmatige intelligentie »
« Scherven Kunstmatige intelligentie »
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen
Legende
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Scherven Kunstmatige intelligentie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties