Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Anno 2009

2 oktober 2012 | 119w | Lijmstok | 3 |

Elk jaar ga ik terug naar die ene dag. De dag dat mijn moeder huilt en ballonnen worden opgehangen. Mijn ex voelt haar vagina scheuren en mijn oma wordt begraven. Er zijn veel serieuze gezichten en ik speel tussen rouw en blijdschap een eigen spel.

Twee oktober. Ik dacht een vrijdag, toen. Met de ambulancechauffeur kletste ik vrolijk over hoe je een kruising nadert met loeiende sirenes. Dat er echt lange serene ziekenhuisgangen bestaan zoals in akelige horrorfilms, realiseerde ik me toen ik uitstapte.

Elk jaar een dagje terug, naar die ene lange dag. Die dag die nooit voorbij gegaan is, die elke keer als ik in zijn ogen kijk, bezonken ligt in wat ik zelf heb (mee) gemaakt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »