Mijn piano is vleugellam. Eindelijk heb ik het voor elkaar. Het heeft me wel wat kruim gekost. Maar uiteindelijk gelukt. Hij houdt zich nu voorlopig stil. En ik hoop dat het een tijd zal duren. Van alles had ik al geprobeerd. Maar de vleugel hield stand. Bleef maar eeuwig openstaan. Het geluid was allang niet meer aan te horen. Zes pianostemmers hebben het nog geprobeerd. Maar zelfs dat mocht niet baten. Het geluid van de piano ging steeds meer lijken op een foute klankschaalsessie in een dito sauna. Blue wellness was ver te zoeken. Maar nu is de vleugel toch eindelijk lam geworden. Berust in zijn eigen vel. Vliegt nooit meer weg. Gevleugeld is nu ons geluk. Dankjewel Erik Satie.

Recente reacties