Och, mevrouw Borst, u heeft het gered. U bent aan de andere kant van de brug over troebel water aangekomen. In uw haar een met liefde door uw zoon geschonken pluim.
Hoe het daar is? Zelfs meneer Alzheimer weet het niet. Dat mag ook niet. Pak hem terug en laat hem in onzekerheid en in onwetendheid achter. Dat is zijn verdiende loon.
De pluim die uw zoon toekomt zal hij in alle bescheidenheid niet accepteren. Zoons van échte moeders willen dat niet.
Hugo zal tranen van verdriet laten, afgewisseld door een golf van uw opluchting. Hij zal u nog vaak bezoeken, op verschillende plaatsen en onverwachte momenten. Op de tribune bij Sparta, in een studio, of gewoon in zijn stilte.
« De heer Vreeswijk is erin getrapt
Goudwolf »
« De heer Vreeswijk is erin getrapt Goudwolf »
Column, Familie, Liefde
Meneer Alzheimer is van het allerlaagste allooi
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« De heer Vreeswijk is erin getrapt Goudwolf »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties