Schrijf mee!
« »

Column, Familie, Liefde

Meneer Alzheimer is van het allerlaagste allooi

18 augustus 2018 | 120w | Han Maas | 2 |

Och, mevrouw Borst, u heeft het gered. U bent aan de andere kant van de brug over troebel water aangekomen. In uw haar een met liefde door uw zoon geschonken pluim.
Hoe het daar is? Zelfs meneer Alzheimer weet het niet. Dat mag ook niet. Pak hem terug en laat hem in onzekerheid en in onwetendheid achter. Dat is zijn verdiende loon.
De pluim die uw zoon toekomt zal hij in alle bescheidenheid niet accepteren. Zoons van échte moeders willen dat niet.
Hugo zal tranen van verdriet laten, afgewisseld door een golf van uw opluchting. Hij zal u nog vaak bezoeken, op verschillende plaatsen en onverwachte momenten. Op de tribune bij Sparta, in een studio, of gewoon in zijn stilte.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »