Shawltje om haar hoofd, dak open. Gordel vast en Unchained Melody uit de speakers.
I’ve hungered for your touch
Op een bochtige weg is het moeilijk een goed beeld in je achteruitkijkspiegel te krijgen.
Hoe hard ze ook rijdt: Time goes by so slowly and time can do so much…
Over een uur een motelkamer van een laag allooi, een sixpack met warme handen die zich James Bond noemt. Of anderhalf uur terug een jacht, een man met jicht die echt Hans heet, koude, maar zorgzame handen heeft.
De laatste rotonde; ze kijkt weer in de spiegel. Welke afslag wordt het?
God speed your love to me
Waarom schakelt haar hoofd niet automatisch zoals haar cabriolet?
Are you still mine?
« Een bekentenis
He’s just a jealous guy »
« Een bekentenis He’s just a jealous guy »
Fictie, Mensen
Saint-Tropez deel 5
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Een bekentenis He’s just a jealous guy »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han. Unchained Melody. Er komt een zoete herinnering bij me boven.
1994, dit was ‘ons’ liedje. Toen zij de relatie verbrak, kon ik het niet meer horen zonder dat de tranen in mijn ogen sprongen. De tijd heelt gelukkig alle wonden.
Ik vermoed dat jouw hp ook hartenpijn te wachten staat. De juiste afslag blijkt achteraf vaak de verkeerde te zijn geweest.
@Ewald. Muziek, liefde, emotie… Soms pijnlijk, soms pijnlijk mooi. Het juiste blijkt vaak achteraf.
Eind goed al goed. Mooi slot Han.
@Levja. Dank je. Slot…?
Ja, Han, hier heb je me mee te pakken. Ik moet niet op de zaken vooruitlopen en al helemaal niet voor de muziek uit.
@Levja. Ik weet het nog niet zeker. Maar wat zou dat? Loop lekker dansend voor de muziek uit voordat die je inhaalt.
@Han: Ik leef en lief het leven, tegenwoordig vooral in het nu. Altijd hand in hand met muziek.
@Levja. Gelijk heb je.
@Han: “Will you still need me, wiil you still feed me, when I’m sixty-four?”
@Lisette. Ook heel toepasselijk.