De oceaan komt rimpelloos aanglijden, om zich vlak voor de kust op te heffen in kleine golven, die omkrullen en zich dan met een vriendelijk geruis schuimend afzetten op het strand.
Zo vroeg in de ochtend is er bijna niemand. Even verderop staat een man, die met zijn voeten iets lijkt te verschuiven over het zand.
Als ik bij hem ben, zie ik wie het is. ’s Werelds grootste kunstenaar, die zich nu alweer tien jaar geleden terugtrok op dit eiland. Aan zijn voeten ligt het wulpse silhouet van een vrouwelijk naakt, vormgegeven in zeeschuim.
De man kijkt op, knikt vriendelijk en maakt dan een gebaar naar de oceaan. Een golf spoelt het strand op en neemt zijn muze mee.


Beste Irma van den Does, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie