De afgelopen jaren, de woede weg, de boosheid opgeborgen. Nu een mildheid die aan tederheid grenst. Deze vindt Wouter veel moeilijker te hanteren. Al zijn preken over vergeving ten spijt.
Zeker nu Veronique zijn leven binnengewandeld is. Met ogen die hem doen denken aan het vennetje waar hij ooit zijn eerste schaatsbewegingen maakte. Uren kon hij kijken naar dat donkere water. Niet de kleur die deze associatie maakt; geen groter verschil dan tussen het blauwzwarte water en haar azuurblauwe ogen. Het gaat hem om de diepte. De veronderstelling van eindeloze diepten. Om in te dolen maar ook om nieuwe schatten op te vissen. Het is alsof deze ogen een poort openen tot een paradijselijk oord. Waar alleen de ontmoeting telt.
« Aan handen en voeten gebonden(4)
Stigmata (3) »
« Aan handen en voeten gebonden(4) Stigmata (3) »
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(5)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Arjan Van Essen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Aan handen en voeten gebonden(4) Stigmata (3) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Arjan je bent voor mij een top schrijver, je hele serie gelezen en wat een mooie draai weet jij te geven aan deze opvolgende life events!
<3 Mooie reeks, hoedje af!
(Ik begrijp alleen niet goed waarom de HP zijn nieuwe mildheid zo veel moeilijker vindt dan de woede, en ik hoop voor de HP dat zijn paradijs niet weer verandert in een hel…)
Ik ben benieuwd hoe je hier uiteindelijk een punt aan gaat maken, Arjan!
Leuk hoor zo’n serie. Volgens mij kan je er jaren mee toe!
@Marie, dankjewel! Geeft weer motivatie om verder te schrijven!
@NeleDeDeyne, dankje! Het is de mildheid van zijn vrouw die hem eigenlijk meer pijn doet dan haar boosheid.
@Marceline, ben nog niet helemaal aan mijn punt gekomen. Maar bedankt!
Wat een prachtige serie, Arjan. Mooie wending en psychologische diepgang.
@Arjan, jij moet helemaal niet in een kabinet,ja, hooguit dat van topschrijvers. Wat doe jij in het dagelijks leven dat je dit soort schrijfsels kunt creeren?
@Nel, dankje!
@Lisette, dankje! Tja, naast mijn privé-leven, hetwelk ik het belangrijkst vind, doe ik veel dingen met een ‘d’. Ik doceer, diaconeer (is dat een werkwoord trouwens?) en droom. Eerste twee het meest, laatste het liefst. Vandaar dat mijn leven echt verrijkt is met de ontdekking van 120W. Maar zo’n kabinet vind ik stiekem best leuk (-;