De club van Hand in hand- kameraden hoopte het feest te vieren, waar ze al jaren naar uitkeek. Het kleine broertje uit Kralingen was ze echter te slim af.
Het was die middag onrustig in de stad. Het liep zelfs uit de hand: rookbommetjes, brandjes, scheldpartijen. Uiteraard te veel alcohol die ontremmend werkte.
Nog geen huldiging, Lee Towers hoefde zijn ‘Je loopt nooit alleen’ nog niet te zingen.
Voetbal kan verbroederen, maar ook verloederen.
Ik hoop dat het op 14 mei een feestje zal zijn voor de echte fans en dat de sportiviteit sterker zal zijn dan de agressie. Ik gun het velen, maar vooral Dirk Kuijt, de man die in de nadagen van zijn actieve voetbalcarrière een hoofdprijs verdient.


Dirk Kuijt, de voetballer met de mooiste voetbalnaam. Op Sjakie na dan.
Voor Dirk en Sjakie. Hup!
Ja, Dirk Kuijt is een naam voor een jongensboek, zoals Faas, Kick en Abe, gecombineerd tot Kick Wilstra
Grappig dat het woord ‘hand’ twee stukjes over voetbal oplevert. Helaas verbroedert sport niet altijd.
En wat te denken van Cruijffie! Willem Cruijffie!
Of Johan! Johan Moulijn! Sjaak de Kromme. Kan ook.
Abe zoekt zich Lenstra. ?
Tja nyceway, we gaan hier niet over handballen schrijven. Komop zeg!
Vingers zijn ons als schrijver heilig. Niet dan?
Jose: hoera voor je pleidooi voor ware sportiviteit!
@José: mooie zin: “Voetbal kan verbroederen, maar ook verloederen”. Eens wat betreft Kuyt, maar ik zou het net zo leuk vinden als die brutale Amsterdamse schoffies met de buit er van door gaan.
José, je spreekt uit mijn hart met Dirk Kuijt, ik gun het hem ook zó! Hartje voor je mooie tekst over het hart van het voetballen.
<3 Ik hoop het met je mee.
dank voor jullie reacties, Dirk Kuijt zorgde voor een mooi slothoofdstuk.