Met witte sokken. Dat doe je toch niet? Sandalen aan. Onmiddellijk die sandalen uit. De witte sokjes mag je laten zitten.
Mien gaat op het bed zitten. Hij heeft het echt niet begrepen. Witte sokken. Dat hij dat nog moet uitleggen.
Uitleggen ja, die dingen. Het liefst. Tot op de draad. Of anders kaplaarzen aan. Ja, kaplaarzen, over die witte sokken.
Sommige mannen zijn nu eenmaal gehecht. Aan sandalen. En aan witte sokken. Maar de combi? Niet doen! Schandaling sandalig, witte sokken met sandalen.
Nee geef dan maar veel liever witte reetveters. Witte reetveters zonder sandalen. Met witte sokken? Nee, ook zonder witte sokken. Geen gezicht aan het strand Mien.
Witte sokken in plastic sandalen met witte reetveter. Niet doen!
Ha Mien, wat een vermakelijk stukje heb je hier neergezet! Die witte sokken met sandalen, jakkie-bah! En, eerlijk gezegd, die reetveter (hoe lang blijft zoiets wit, trouwens?); jakkie-bah in het kwadraat. Dus naast ver-makelijk is het ook ons-makelijk.
Toch heel s-makelijk om gelachen, Mien. Complimenten!
Eén dingetje; Dat zij dat nog moet uitleggen (ipv hij), lijkt mij.
Mien: ik ken deze autobiografische stijl nog niet van jou. Ga zo door, ik smul ervan. Al geloof ik echt niet alles.
Leuk Mien, fijn geschreven verhaal over een grote (vrouwen)ergernis! Je hebt mijn hart!
@Ton: Mien is een man. ?
@ Mien; ja natuurlijk, en Ton is een kruising tussen een poedel en een ganzeveer ;-D
Maar hoe zit het nou met dat wit blijven van die veter?
@Ton: VIM of goede tandpasta gebruiken.
Van mij een hartje. Alleen al voor die sandalen!