‘Mooi hier hè, schat? Wat een rust. Je hoort niets.’
‘Ja, mooi, schat. Wat een rust. Je hoort niets.’
‘Zie je die bomenrij? Nu nog kaal, maar moet je je voorstellen, in de zomer…’
‘Ja, mooi, die bomenrij, wat zal het mooi zijn in de zomer.’
‘Maar goed dat we dit hebben gekocht. Weg uit de stad, weg uit de sleur. Stilte. Een moestuin, kippen…’
‘Ja, maar goed dat we dit hebben gekocht. Dit is genieten: de stilte, de kippen… Doet de tv het al?’
‘Zullen we nog een eindje gaan wandelen?’
‘Ja, laten we nog een eindje gaan wandelen.’
‘De andere kant op, deze keer?’
‘Ja, de andere kant op, deze keer. Wie weet zijn de bomen daar anders.’


LOL! Die naprater is iemand die er ook echt van geniet, maar niet heus. Heel leuk! <3
@Marlies. Dank je wel!
Geweldig Han, de een, ik denk de vrouw, vindt het allemaal prachtig en de man (?) maar nasloffen. Heel mooi neergezet, deze echolalie!
@Marie. Dank je wel! De man of de vrouw…? Vul zelf maar in.
Gewéldig! Dan heb je stilte en weet je er geen raad mee….. ik denk dat het vaak voorkomt. (Ma en Pa pegaai?)
@Alice. Dank je! Soms zijn mensen nooit tevreden.
Ik geloof dat de naprater het tegenspreken al lang verleerd is. Ik zie (en hoor) de personages zo voor me.
@Hekate. Ja, hij of zij lijkt zich erbij neergelegd te hebben. Hoewel, in deel 2… Hartelijk dank!