De vriendelijke monniken hadden hen zoute soep en bedelaarskip gebracht. De sterke thee warmden hun verkleumde botten. De hele dag hadden ze in de kille mist het kronkelende rotspad beklommen. Meerdere keren gleden ze uit. Nog vaker dachten ze dat opa’s kaart niet klopte. Maar toen braken de wolken en lag daar ineens het prachtige klooster in het ondergaande zonlicht.
‘En hier zijn de maskers edele heren,’ riep de abt. ‘Dit beschermt u tegen drakenadem. Niet verliezen, want u zal de eerste niet zijn die in een hoestbui sterft.’
‘Dank u wel. Volgens mijn opa kon u de verdere weg naar de Drakenkoning vertellen.’
‘Ik niet. Zij zullen u brengen,’ wees de abt.
Voor de kloosterpoort landden drie enorme adelaars.


Het weekthema leuk en geloofwaardig verwerkt in een boeiende feuilleton, H2OWritez.
Heel mooi!
sfeervol geschreven