Schrijf mee!
« »

Maatschappij

Infirmière en argot

16 december 2016 | 120w | nelededeyne | 4 |

Ik kom in alle badkamers, in alle buurten. Daar waar de tegeltjes blinken en daar waar er geen zijn. Mijn patiënten geven me alle namen. Ik hoor het liefst mijn eigen naam. Maar je neemt het zoals het komt.

Op een bijzondere plek noemden ze me ‘Le Petit Docteur’. Een titel die me eigenlijk helemaal niet toekomt. Armoede was er troef. Mijn patiënte had geen kleren zonder gaten. Ze was te ziek om te kunnen roken zonder morsen.

Op een avond was er een luidruchtige vergadering in de keuken. ‘Le shérif avec la grosse tête est arrivé.’
‘Pas ce soir, fiche le camp,’ fluisterde mijn patiënte, gejaagd.

Het kan verkeren. Gedegradeerd van Dokter tot Pietje Poppesnor Met De Dikke Kop.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nelededeyne of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

14 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »