Ik loop met mijn winkelwagentje door het eerste gangpad.
Wat ik nodig heb weet ik eigenlijk niet, want ik heb van alles in huis. Toch ben ik zoekende…
Het schap met onverwerkt is vol, ik pak wat, maar leg het gauw weer terug: over de datum.
‘Waar kan ik geloof vinden?’ vraag ik aan een medewerker.
‘Dat ligt nog in het depot. Als u over een uurtje terugkomt, dan moet het er liggen. Tenminste, als u het wilt geloven.’
Ik loop door en zie toekomst; de datum ver vooruit. Ik doe het in mijn karretje en neem en passant de laatste verpakking liefde mee.
‘Ga maar even voor, u hebt niet zoveel,’ zegt een vrouw.
‘Ik heb genoeg, mevrouw. Bedankt.’
« Deportoir
De zeemeermin verloor haar ringen »
« Deportoir De zeemeermin verloor haar ringen »
Column, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Winkelwagentje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
13 reacties
Reageren
« Deportoir De zeemeermin verloor haar ringen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik hoop wel dat je een lege rugzak bij je had Han.
Mooi stukje. ?
@Mien. Nu je het zegt… daar zaten mijn lege verdrietflessen in!
Han, jij komt kennelijk toch in een andere supermarkt dan ik. Mooi.
Ewald, kennelijk! Dank je.
Zou zo een kerstboodschap kunnen zijn. Mooi @Han
@Levja. Het zijn mijn kerstinkopen! Dank je.
Bij deze winkel wil iedereen wel boodschappen doen.Jij hebt mooie gekocht.
@Marie. Hartelijk dank!
Heel mooi, Han.
Een vreemde winkel, een mooi verhaal.
@Nele. Hartelijk dank!
mooi, de winkel van geloof, hoop en liefde; spaart u ook zegeltjes meneer?
@José. dank je! Nee, maar ik heb wel een bonuskaart.