Collega’s die zich anders voordoen dan ze zijn – of juist zichzelf – bevrijden allereerst de paling en de zalm van het buffet. Bacchus is allang binnen als de naar zweet stinkende schoenen worden gepast.
De benevelde boekhouder belandt met bal en al in de goot (waar hij een paar jaar later voorgoed in zou belanden). De verkoper vervalst de scoringskaart en de inkoper onderhandelt over wie de mooie secretaresse naar huis brengt. De receptioniste vraagt met een stewardessenglimlach of alles naar wens is. De vrouw van de exportmanager flirt na jarenlang verwaarloosd te zijn met de knappe stagiair.
‘Het was gezellig,’ zeggen dubbele tongen.
De volgende dag zit iedereen met een kegel achter zijn bureau en kent elkaar nog steeds niet.
Lekker venijnig en ik denk ook de realiteit.
@Levja. Dank je. Ik heb het natuurlijk aangedikt, maar ik denk dat het herkenbaar is.
Wel een raar bedrijf zo saampjes. Zijn ze ook nog naar de bowlingbaan geweest? Treffend geschreven.
@Mien. Dank je hartelijk! De bowlingbaan is maar bijzaak.
Heel naar die personeelsfeestjes! Mooi de slotzin, slaat de spijker op zijn kop. In ieder geval hebben ze een spijker in hun hoofd!
Wat zou ik graag bij dit personeelsfeest op de achtergronf aanwezig willen zijn. Goede personages voor in een verhaal ?
@Kaatje. Dank je hartelijk. Leuk dat je dat zegt; in mijn boeken komt dat min of meer terug.
ja, soms loopt het bij dergelijke feestjes uit de hand, geforceerde gezelligheid
@José. Zeg dat wel! Nooit gecharmeerd geweest van dit soort feestjes.