Op de lagere school moest ik voor het eerst met de meute meelopen: verkleed, in een optocht achter een fanfare aan.
Ik houd niet van verkleedpartijen en van uniformen evenmin. Ik trok mijn trainingspak aan, deed een bal onder mijn arm en zo was ik voetballer.
In mijn latere leven heb ik met wisselend succes uniformiteit kunnen vermijden. Vergaderingen met collega’s die alleen hun mond bij de koffieautomaat durven open te doen om vervolgens als jaknikkers op het betoog van de manager te reageren; je moest wel.
Hieruit blijkt dat je je niet altijd je aan een ‘optocht’ kan onttrekken en autoriteit niet altijd kunt vermijden.
Bij jezelf blijven, niet achter de fanfare aanlopen blijft echter mijn Sound of Silence.


Groots stukje vind ik dit. Achter deze muziek lopen we vaak allemaal aan.
Dank je Levja. Soms kan je niet anders…
Groet,
Han
@Han, thuiskomen rond middernacht en dan een echte ‘Han Maas’ lezen… Weer in de kern!
Is een pak niet ook een soort van uniform,Han?
Wie zich met kleren van Zeeman kleed is in zekere zin ook uniform.
Het blijft een rare term. Conform ook. ?
@Ewald. Wat een fijne opmerking. Ik waardeer dat enorm.
Groet,
Han
@Mien. Uiteraard bedoel ik een uniform van politie, leger… en ja fanfare.
Ikzelf loop vaak in een pak met of zonder stropdas. Maar dan niet gekocht bij een winkelketen; maakt het wat exclusiever.
@Han, @Mien, zelfs het Adamskostuum is goedbeschouwd een uniform. Wat dacht je van de spijkerbroek, het T-shirt…
@Ewald. Gelijk heb je.
En wat te denken van een Carnavalskostuum? Of kostuums, pakken, uniformen uit de tijd van Commedia della Arte? Allemaal fanfare! 😉 🙂
@Mien. Zoveel mensen, zoveel kostuums! Ik prefereer een Italiaans kostuum.
Han, misschien kun je hier iets mee?
https://www.suitableshop.nl/opposuits/kostuums/opposuits-harleking-kostuum.html
Of toch liever Armani of Gucci?
@Mien. Haha, toch maar liever Armani of Gucci. Of van een andere Italiaan. Het hoeft niet zo duur te zijn.