Schrijf mee!
« »

Column, Maatschappij

Sound of Silence

16 januari 2016 | 120w | Han Maas | 2 |

Op de lagere school moest ik voor het eerst met de meute meelopen: verkleed, in een optocht achter een fanfare aan.
Ik houd niet van verkleedpartijen en van uniformen evenmin. Ik trok mijn trainingspak aan, deed een bal onder mijn arm en zo was ik voetballer.
In mijn latere leven heb ik met wisselend succes uniformiteit kunnen vermijden. Vergaderingen met collega’s die alleen hun mond bij de koffieautomaat durven open te doen om vervolgens als jaknikkers op het betoog van de manager te reageren; je moest wel.
Hieruit blijkt dat je je niet altijd je aan een ‘optocht’ kan onttrekken en autoriteit niet altijd kan vermijden.
Bij jezelf blijven, niet achter de fanfare aanlopen blijft echter mijn Sound of Silence.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »