Langzaam laat ik mijn vingers over de groeven gaan. De oude eettafel die zoveel heeft meegemaakt. Het heeft iets triests om hem hier te zien staan, als een stuk oud vuil afgedankt.
‘Weet je zeker dat het die van jullie is?’ vraagt hij.
Ik knik. Aan de rand heb ik mijn plekje al gevonden. Waar ik altijd zat, heb ik mijn initialen erin gekrast. En nog kleiner, bijna niet zichtbaar, maar wel voelbaar, staan zijn initialen eronder.
‘Het is veertien jaar geleden dat mijn ouders deze tafel wegdeden. Op de dag dat ik jou voor het eerst ontmoette. Hij is nog net zo mooi.’
‘Hij ziet er niet best uit. Zullen we maar gewoon een nieuwe tafel kopen?’ vraagt hij.
@Inge Die opmerking deed zeer 🙁
<3
Au! Goed geschreven @Inge
Dank @newcomm @Levja!
In het kader van Fabriek Magnifique (http://forum.120w.nl/discussio.....-in-veghel) probeer ik alvast een reeks stukjes met het thema Tafel te schrijven.
@Inge Dit is een mooi stukje voor festival in Veghel
Ik neem hem zeker mee naar Veghel, Marianna!