Het wordt een mooie dag, tenminste: het zou een mooie dag kunnen worden, als hij de moed vond om zich te verzetten tegen de lethargie die hem in een wurggreep houdt.
Maar plots: een steen in het water, vlak naast zijn bootje. De druppels spatten hem uit zijn zwartgallige bui. Hij kijkt over de rand, recht in twee staalblauwe ogen en een aanstekelijke lach.
‘Awel, wat lig je hier te doen, verdorie? Zeg me niet dat je het niet weet. Komaan, het heeft lang genoeg geduurd! Geloof niet alles wat de anderen zeggen. Je bent wél de moeite waard, de wereld wacht op jou.’
Tegen zoveel enthousiasme kan hij nauwelijks iets in brengen. Zelfs als hij dat al zou willen.


En gelijk heeft ie.
Van warmte word je nu eenmaal loom! Of is het nu sloom?
Ach, wat maakt het ook uit. Mijn hartje heb je gewopn.
hartje 🙂
Believe in yourself, hartje!
Heel mooi Benny. Een beetje zwartgallig. Prachtig. Deze zin…het zou een mooie dag kunnen worden, als hij de moed vond om zich te verzetten tegen de lethargie die hem in een wurggreep houdt. Klopt die? Ik heb hem 40 keer gelezen en ik kom er niet uit. VT/TT Hartje? Zeker!
mooi stukje Benny, een opkikker!
Ahhh… heerlijk zo een positieve boost!
@Benny, een aardige invalshoek met het oog op het themawoord.
– Hij kijkt over de rand, recht in twee staalblauwe ogen en een aanstekelijke lach.
In een aanstekelijke lach kijken lijkt mij niet goed mogelijk.
– in brengen
Moet inbrengen zijn.
@Benny: goed gedaan!