‘Gaat u hier maar rustig liggen.’ Ik vlijde mijn hoofd op het kussen en ik keek haar aan.
‘Als u zich nu helemaal ontspant, komt het allemaal goed.’
Ik keek in haar ogen en naar haar mond. Ze kwam nu dicht bij me. Haar lieve lach betoverde mij.‘ Het is voor mij de eerste keer.’
‘Ik heb het vaker gedaan, hoor’, zei ze. ‘U mag nu uw mond opendoen en deze kant uitkijken. Ja, zo doet u het helemaal goed, ik kan nu overal bij. De tong moet rustig blijven liggen.’
Ik probeerde nog wat te zeggen, maar de woorden wilden niet uit mijn mond komen. ‘U doet het prima, meneer.’
‘Drink nog maar wat steriel water’, zei de mondhygiëniste!
@José, een variatie op een erg oude tandartsenmop. Het woord steriel vind ik er hier behoorlijk bijgesleept worden. Zelfs bij de tandarts krijg je gewoon water uit de kraan om te spoelen.
Leuk, maar de clue zag ik toch wel aankomen hoor José 😉
Ik zou van het laatste uitroepteken gewoon een punt maken.