Bij elke verhuizing was hij erbij, haar vader. Hij verfde deuren, boorde gaten en legde elektriciteit aan. Als dank at hij dan mee. In haar vegetarische tijd kauwde hij zich dapper door de in de schil gekookte aardappelen heen. Ooit boorde hij een gat in de waterleiding, en kreeg een guts water over zich heen. Terwijl ze koortsachtig naar de hoofdkraan zocht, voelde ze de gezamenlijke slappe lach al opkomen. Nu is hij te oud geworden om haar te helpen. En dus helpt zij hem. Ze probeert zo goed mogelijk het rauwe gat te vullen dat haar moeder achter liet. Een klus waaraan ze zich vertilt. Het gat in zijn hart kan niet worden gedicht. Ze moeten ermee leren leven.
« Ik mis je, mijn liefste
Hanenkam »
« Ik mis je, mijn liefste Hanenkam »
Column, Familie, Liefde
Gat
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Ik mis je, mijn liefste Hanenkam »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ontroerend.
Mooi Lisette.
goed Lisette
;( mooi.
Hartje.